http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%A7_%28_%D9%86%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C_-_%29 2026-09-07T05:58:19Z تاریخچهٔ ویرایش‌های این صفحه در ویکی MediaWiki 1.34.2 http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%A7_(_%D9%86%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C_-_)&diff=8587&oldid=prev 2020-07-15T01:49:06Z

<p>۱ نسخه واردشده</p> <table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۹</td> </tr> <!-- diff cache key afaghbid_wiki-pal:diff::1.12:old-8586:rev-8587 --> </table>

Wikiadmin http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%A7_(_%D9%86%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C_-_)&diff=8586&oldid=prev 2020-07-15T01:49:06Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> <br /> <br /> در سال 1947 ، روزی که قطعنامه [[تقسیم فلسطین|تقسیم فلسطین]] منتشر شد ( ر : [[تقسیم فلسطین|تقسیم فلسطین]] ) به خاطر سیاستهای خشونت آمیزی که مقامهای دولت تحت الحمایه بریتانیا در پیش گرفته بودند ، تقریبا در [[یافا ( شهر - ) |یافا]] هیچ رزمنده ی مسلح و آموزش دیده ای وجود نداشت .<br /> <br /> دریافا ، به خاطر موقعیت ویژه ای که داشت کار دفاعی با سختی بیشتر همراه بود زیرا که در شمال آن شهر [[تل آویو ( شهر - ) |تل آویو]] مرکز اصلی تجمع یهودیان ، در جنوب مستعمره های [[بات یام ( شهر - ) |بات یام]] ، آجر و باتک و جولون ، در شرق مستعمره المانی نیتو و در غرب دریای مدیترانه ، قرار داشت .<br /> <br /> اهالی [[یافا ( شهر - ) |یافا]] برای دستیابی به اسلحه ، در آغاز به طور فردی تلاش می کردند . ولی بعدها با کمک &quot; هیأت عالی عرب &quot; یک کمیته ملی در شهر به همین منظور تشکیل گردید . از وظایف مهم این کمیته ، نظارت بر اور دفاعی و آماده نمودن نیازهای این دفاع بود . در تاریخ 13/12/1947 کمیته نظامی دمشق 100 مسلسل ساخت فرانسه را با [[یافا ( شهر - ) |یافا]] فرستاد .<br /> <br /> از این پس نبردهای پراکنده ای بین اهالی [[یافا ( شهر - ) |یافا]] و<br /> <br /> صهیونیستها آغاز گردید . اولین نبرد بین دسته ای از رزمندگان و گروهی از صهیونیستها در منطقه ای واقع میان تل ریش و مستعمره ی [[حولون ( شهر - ) |حولون]] رخ داد .<br /> <br /> در این نبرد فرمانده گروه و تنی چند از سهیونیستها به هلاکت رسیدند . در 4/1/1948 صهیونیستها به تلافی آن فرمانداری شهر را منفجر کردند که طی آن ده عرب کشته و تعداد زیادی نیز زخمی شدند . این حادثه که خسشم عموم اهالی عرب یافا را برانگیخته بود خود به خود سبب گشت که دسته ها و گروههای مردمی اختلاف نظر را کنار بگذارند و زیر چتر همان کمیته ملی ، کمیته های فرعی مالی ، اداری و نظامی تشکیل دهند .<br /> <br /> در آن روزهای حساس امور نظامی سه شهر [[یافا ( شهر - ) |یافا]] ، لد و [[رمله ( شهر - ) |رمله]] ، &quot; بخش غربی منطقه میانی فلسطین &quot; به شیخ [[سلامه ، حسن ( 1913 - 1948 ) |حسن سلامه]] که از سوی حاج محمد امین حسین معرفی و از سوی کمیته نظامی مستقر در دمشق نیز تأیید شده بود سپرده شده بود .<br /> <br /> کار دفاع از شهر ، بسیار ساده و ابتدایی صورت گرفت . بدین گونه که هر کس اسلحه ای داشت پس از تاریک شدن هوا به دست می گرفت و در مناطق میان اعراب و صهیونیستها به گشت زنی و نگهبانی می پرداخت . البته برخی از اشخاص که بیشتر از محله &quot; ابوکبیر &quot; بودند در این زمینه تلاش بیشتری داشتند و تقریبا تمام وقت به کار دفاع و نگهبانی مشغول بودند .<br /> <br /> یکی از مشکلات اعراب در این برهه ، نداشتن اسلحه کافی بود . برای نمونه بعد از حدود یک ماهی که از تشکیل کمیته نظامی می گذشت . آنان توانسته بودند تنها حدود 284 قبه اسلحه آن هم در انواع گوناگون ، برای خود تهیه نمایند .<br /> <br /> البته اعراب برای جبران این کمبود گاه بیگاه مجبور بودند که از یک اسلحه در محله های مختلف و در عملیات متعدد استفاده نمایند . این مسأله خود باعث وحشت صهیونیستها شده بود زیرا گمان می کردند که اعراب اسلحه زیادی در اختیار دارند .<br /> <br /> از تاریخ 4/12/1947 به مدت دو ماه و نیم ،<br /> <br /> چندین مورد درگیری بین رزمندگان عرب و صهیونیستها در اطراف شهر بوقوع پیوست . [[تل آویو ( شهر - ) |تل آویو]] در آن روزها حدود 000/200 نفر جمعیت داشت ک از این تعداد حدود 5000 نفر سلاح به دست بودند و در مبارزه با اعراب شرکت می کردند .<br /> <br /> [[بگین ، مناخیم|مناخیم بگین]] رهبر وقت گروه ( تروریستی ) ارگون ، در همان روزها اعتراف کرد که تل ابیب از [[یافا ( شهر - ) |یافا]] و محله منشیه ضربه های شدیدی خورده و حدود 1000 نفر از اهالی آن در درگیریها کشته و زخمی شده اند . وی با تشبیه منشیه به سرطانی که در نزدیکی [[تل آویو ( شهر - ) |تل آویو]] قرار دارد گفته است : &quot; رزمندگان عرب همچون یک شکارچی در همه جا مر را به سوی دشمن خود می فرستند . تیرهای آنها حتی به کاخی که شهرداری تل ابیب در ان قرار دارد ، نیز می رسد &quot; .<br /> <br /> علی رغم کمبود سلاح و مهمات ، اهالی [[یافا ( شهر - ) |یافا]] بدون نشان دادن کوچکترین ضعفی از خود ، با همت و اراده پولادینی به مبارزه پرداختند و همواره نیز به پیروزی می رسیدند .<br /> <br /> در 14/2/1948 که کمیته نظامی ، سرگرد عبدالوهاب شیخ ، از افسران با سابقه ارتش عراق را به عنوان اولنی فرمانده گارد [[یافا ( شهر - ) |یافا]] در رأسی یک گروه 40 نفری از داوطلبهای &quot; ارتش نجات &quot; به [[یافا ( شهر - ) |یافا]] فرستاد . وی همان روز که به [[یافا ( شهر - ) |یافا]] رسید خواستار توقف آموزش و عملیات نظامی شد و از کمیته ملی و شهرداری خواست که به امور داخلی و نظافت شهر برسند و نیازهای شهروندان و داوطلبها را تهیه نمایند . به دنبال این برخوردها بین او و رزمندگان اختلافاتی پیدا شد و گروهی بدون توجه به دستور وی همچمنان آموزش نظامی را دنبال کردند .<br /> <br /> عبدالوهاب شیخ پس از بررسی وضعیت نیروهای رزمنده در یفا دانست که از نظر تعداد کم و از نظر اسلحه نیز آنقدر در تنگنا هستند که نمی توانند از شهر دفاع کنند . لذا وی به دمشق رفت و دیگر بازنگشت . پس از رفتن او کمیته نظامی فرمانده جدیدی به نام سرگرد عادل نجم الدین را در تاریخ 22/2/1948 همراه با تنی چند از افسران و داوطلبهای &quot; ارتش نجات &quot; به [[یافا ( شهر - ) |یافا]] فرستاد .<br /> <br /> وی در 8/2/1948 برای گفت وگو با کمیته نظامی به دمشق رفت و پس از دو روزه با 75 نفر از داوطلبهای &quot; ارتش نجات &quot; که توسط افسر بازنشسته سوری ، ستوان حمود خطیب ، رهبری می شدند به یافا بازگشت و این گروه را در &quot; تل ریش &quot; مستقر نمود .<br /> <br /> روز 20/3/1948 صهیونیستها به محله ابوکبیر حمله کردند و چندین واحد از خانه های اهالی را ویران نموه و خود نیز حدود 36 کشته دادند . روز بعد ، پس از گلوله [[باران|باران]] شدید [[یافا ( شهر - ) |یافا]] قصد اشغال آن را نمودند . ولی رزمندگان سخت مقاومت کردن و آنان مجبور به فرار گردیدند . با وجود این فرار توپخانه آنان همچنان شهر را زیر آتش گلوله خود دشت .<br /> <br /> فرمانده گارد [[یافا ( شهر - ) |یافا]] ، طی تلگرامی به کمیته نظامی دمشق خواستار ارسال اسلحه و نیروی کمکی شد . علاوه بر این چندین هیأت برای تشریح و صنعت شهر یافا با کمیته یاد شده دیدار کردند و خواهان کمک نظامی بیشتری برای مقابله با دشمن تا بن دندان مسلح شدند ولی متأسفانه این تماسها فایده ای نداشت .<br /> <br /> البته در همان روزها 50 داوطلب از مسلمانان یوگسلاوی به [[یافا ( شهر - ) |یافا]] آمدند و جان به کف با شور و ایمان بسیاری جنگیدند و آزمایش خوبی پس دادند . با توجه به این نیروی کمکی در پایان مارس 1948 نیروهای گارد [[یافا ( شهر - ) |یافا]] ، چه نیروهای محلی و چه داوطلبهای اعزامی مجموعا به 1500 تن رسیدند .<br /> <br /> در 31 مارس طی یک نبرد بین رزمندگان و صهیونیستها ، چند دستگاه خودرو و زره پوش صهیونیستهابه غنیمت رزمندگان در آمد و در 13 آوریل صهیونیستها با یک یورش گسترده به تل ریش توانستند به داخل آن نفوذ کنند ولی اهالی آنان را از شهر بیرون راندند . در 24 آوریل صهیونیستها ، این بار به منشیه حمله بردند و مرکز [[راه آهن|راه آهن]] و پلیس آن را به تصرف خود درآوردند . ولی چیزی نگذشت که با یورشهای رزمندگان وادار به ترک محله شدند .<br /> <br /> در 25 ، 26 و 27 آوریل صهیونیستها با استفاده از<br /> <br /> توپ هاوز حملات تازه ای را آغاز نمودند و به مواضع و قرارگاه های رزمندگان نزدیک گردیدند . در این میان رزمندگان یافا توانستند جلو بخشی از پیشرویهای صهیونیسته به شهر را بگیرند اما روز 28 آوریل صهیونیستها با تانگ و نفربر به تل ریش و منشیه حمله آوردند .<br /> <br /> در تل ریش رزمندگان نبرد شجاعاه ای را به نمایش گذاشتند و دشمن را با 25 کشته و به جا گذاشتن چند زره پوش وادار به فرار کردند . ولی در منشیه صهیونیستها توانستند این ناحیه را تصرف و اهالی را آواره کنند . درگیر و دار این نبرد فرمانده ارتش نجات ، فرمانده گارد ، سرگرد عادل نجم الدین را برکنار و میشل عیسی را که از مردم [[یافا ( شهر - ) |یافا]] و فرمانده ستونی در ارتش نجات بود ، به جای وی گمارد . او به همراه ستون خود که شامل 247 رزمنده بود روز 28/4/1948 به [[یافا ( شهر - ) |یافا]] رسید و صهیونیستها مسیر حرکت این ستون را تار و مار نمودند . او با توجه به اشغال چند روستای نزدیک [[یافا ( شهر - ) |یافا]] و قطع جاده [[یافا ( شهر - ) |یافا]] - [[بیت المقدس ( شهر - ) |بیت المقدس]] از محل نتیرو کاخ حزیون و قطع ارتباط [[یافا ( شهر - ) |یافا]] با روستاهای شرقی ، [[رمله ( شهر - ) |رمله]] و فرودگاه لد ، توسط صهیونیستها توانست موضع و آرایش مناسبی را برای دفاع و مقاومت اتخاذ نماید .<br /> <br /> در اوایل ماه مه 1948 وضعیت رزمندگان و اهالی یاف بسیار بحرانی و سخت شد تا آنجا که برخی از راه دریا ، شهر را به سوی غزه ترک گفتند در حالی که پیش از این کمیته ملی ، خروج همه افراد بجز بیماران را آن هم با گواهی پزشک از شهر ممنوع کرده بود .<br /> <br /> حمله صهیونیستها به شهر ، سخت تر و شدیدتر می شد و هیچ کس هم نمی توانست به داد مردم برسد . تعداد کشته شدگان و مجروحین زیاد شده بود به همین دلیل مقاومت مردم در هم شکسته شد .<br /> <br /> انگلیسی ها ، علی رغم سیاستی که نسبت به [[حیفا ( شهر - ) |حیفا]] ، [[صفد ( شهر - ) |صفد]] ، [[طبریه ( شهر - ) |طبریه]] ، [[بیسان ( شهر - ) |بیسان]] داشتند یعنی هر چه سریع تر از این شهر عقب نشینی کردند ، تا روزهای دوره تحت الحمایگی ، در [[یافا ( شهر - ) |یافا]] ماندند . دخالت و نفوذ صهیونیستها در این شهر ، تا حدودی در این سیاست ، یعنی عدم ترک شهر مؤثر بود .<br /> <br /> روز 13/5/1948 استاندار انگلیسی استان ، اختیار ادارات دولتی را به حاج احمد ابولین به عنوان مسئول امور شهر ، سپرده و به دنبال آن هم اعراب و هم صهیونیستها با پیشنهاد استاندار مبنی بر &quot; آزاد اعلام کردن منطقه [[یافا ( شهر - ) |یافا]] &quot; موافقت کردند ولی صهیونیستها با دخالت انگلستان در این مسأله مخالفت کردند و مایل نبودند که به طور مستقیم در این باره با اعراب به گفت وگو بنشینند . این گفت وگوها بالأخره در [[تل آویو ( شهر - ) |تل آویو]] صورت گرفت و در 13/5/1948 قراردادی بین هیأتی از یافا و فرمانده استان [[تل آویو ( شهر - ) |تل آویو]] ، [[هاگاناه|هاگاناه]] به امضاء رسید .<br /> <br /> صهیونیستها متأسفانه با زیر پا نهادن این قرارداد ، پس از عقب نشینی انگلیس از شهر به تاریخ 14 مه ، بی درنگ شهر را به تصرف خود گرفتند و پرچم صهیونیسم را بر بالای ساختمان آن به اهتزاز درآوردند .<br /> <br /> بدین گونه شهری که طی پنج ماه و نیم بدترین شرایط جنگ را تحمیل نمود ، در زمان صلح به راحتی سقوط کرد و به چنگ دشمن افتاد .<br /> <br /> ==مآخذ : ==<br /> #عارف ، عارف : '''''النکبه''''' ، جلد 1 ، بیروت 1956 .<br /> #محمد ، سعید : '''''اشکنتنا''''' ، اسباب سقوط [[یافا ( شهر - ) |یافا]] ، عمان 1963 .</div>

Wikiadmin