Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده

2020-07-15T01:49:06Z

۱ نسخه واردشده

Wikiadmin در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۹

2020-07-15T01:49:06Z

صفحهٔ تازه

به دنبال وقوع انقلاب در [[بیت المقدس ( شهر - ) |بیت المقدس]] به تاریخ 4/4/1920 ، جنبش ملی فلسطین جان تازه ای یافت و شور و هیجان سراسر فلسطین را فراگرفت . به دنبال آن نخستین کنفرانس عربی فلسطین و سپس دومین آن به تاریخ 14/7/1920 در [[بیت المقدس ( شهر - ) |بیت المقدس]] برگزارش شد . در مارس 1921 سومین کنفرانس در [[حیفا ( شهر - ) |حیفا]] تشکیل گردید .

در این سمینار ضمن محکوم شدن دولت تحت الحمایه و پیمان بالفور ، شرکت کنندگان خواستار توقف مهاجرت یهودیان و برپایی یک دولت ملی در فلسطین شدند .

در پاسخ و اعتراض به تصمیمات کنفرانس سوم شعار تشکیل دولت ملی یهود در سراسر فلسطین را سرد دادند و به رد خواسته های اعراب و محکوم کردن تصمیمات چند کنفرانس یاد شده پرداختند . روزنامه های صهیونیستی ضمن حملات سختی به اعراب از آنها خواست که از فلسطین دست کشیده و در صحراها سکونت ورزند .

بریتانیا بدون توجه به خواست اعراب ، با پشتیبانی از تحت الحمایگی ، بیانیه بالفور و مسأله مهاجرت یهودیان ، در آوریل 1921 تعداد زیادی از آنها را راهی فلسطین نمود . به طور دقیق در همین روزها بود که صهیونیستها ، با راه اندازی تظاهراتی ، به ویژه در [[یافا ( شهر - ) |یافا]] که آن روزها تنها بندر فلسطین بود ، به تهدید اعراب پرداختند ، جوانان صهیونیست نیز با شور و هیجان زیادی از مهاجرین جدید در بندر [[یافا ( شهر - ) |یافا]] استقبال می کردند و طی مراسمی که در آن پرچم صهیونیسم را برافراشته بودند ، آنها به [[تل آویو ( شهر - ) |تل آویو]] منتقل می کردند .

این صهیونیستها در [[تل آویو ( شهر - ) |تل آویو]] ، [[بتاح تکفا ( شهر - ) |بتاح تکفا]] و دیگر مستعمرات صهیونیستی در منطقه [[یافا ( شهر - ) |یافا]] ، به آزار و اذیت و کشتن اهالی [[یافا ( شهر - ) |یافا]] و حومه آن پرداختند . اهالی عرب [[یافا ( شهر - ) |یافا]] با دیدن موج روزافزون مهاجرت یهودیان ، از طریق " جمعیت اسلام و مسیحیت " خواستار جلوگیری از این مهاجرتها شدند و تهدید کردند که در صورت لزوم از پیاده شدن

یهودیان در بندر جلوگیری می کنند .

ملوانهای [[یافا ( شهر - ) |یافا]] نیز اعلام کردند که کشتی های حامل یهودیان را محاصره و از تخلیه آنها جلوگیری خواهند نمود . با پشتیبانی اعراب سراسر فلسطین و کمیته اجرایی کنفرانس عربی فلسطین از موضع اهالی [[یافا ( شهر - ) |یافا]] ، اوضاع بندر بحرانی شد و در سراسر فلسطین نیز همه مضطرب و آماده شنیدن خبرهای تازه ای بودند .

در پی به رسمیت شناخته شدن [[زبان عبری|زبان عبری]] ، از سوی دولت ، در کنار دو زبان عربی و انگلیسی ، به عنوان زبان رسمی کشور ، موج تازه دیگری سراسر فلسطین را دربرگرفت . به دنبال این تصمیم بود که شهردار بیت المقدس ، [[حسینی ، موسی کاظم ( 1934 - 1853 ) |موسی کاظم حسینی]] ، با اجرای این مصوبه در [[بیت المقدس ( شهر - ) |بیت المقدس]] مخالفت کرد و بین وی و مقامات بریتانیایی بر سر این موضوع درگیری هایی رخ داد . این درگیری ها عاقبت ، پس از شروع [[انقلاب 1920|انقلاب 1920]] به استعفای ( یا بهتر بگوییم برکناری ) وی از ریاست شهرداری ، منجر گردید .

موج توفنده انقلاب از یافا ، که مرکز و بندر پیاده شدن مهاجرین یهودی بود ، گذشت و به شمال آن و شهر تازه تأسیس شده [[تل آویو ( شهر - ) |تل آویو]] سرایت نمود . اول ماه مه 1921 ( روز کارگر ) بود که صهیونیستها با انجام تظاهرات گسترده ای در [[تل آویو ( شهر - ) |تل آویو]] و دیگر مناطق یهودی نشین ، شعارهایی مبنی بر مخالفت با اعراب سر دادند و رهبران تظاهرات نیز با ایراد سخنان خواهان انتقام از اعرابی که در انقلاب [[بیت المقدس ( شهر - ) |بیت المقدس]] ، [چند تن از ]یهودیان را کشته بودند ، شدند .

این تظاهرات ، علی رغم اینکه به بهانه حفظ نظم و امنیت تحت حفاظت شدید سربازهای انگلیسی و پلیس خودی ، برگزار می شد ، تظاهرکنندگان به سوی محله منشیه در شهر [[یافا ( شهر - ) |یافا]] حرکت کردند ، آنها با رسیدن به محله ، شروع به دادن شعارهایی علیه اعراب نموده و به ضرب و شتم اهالی پرداختند . اهالی محله نیز برای دفاع از خود ، با صهیونیستها به زد و خورد شدیدی پرداختند و سرانجام از هر دو طرف تعدادی کشته و زخمی شده تظاهرات از هم پاشیده شد .

فردای همان روز صهیونیستها در حالی که چند نفر مسلح در میانشان بود ، دوباره به [[یافا ( شهر - ) |یافا]] یورش آوردند . نبردی شدید بین ایشان و اعراب درگرفت که عاقبت صهیونیستها با تلفات زیادی مجبور به فرار شدند .

در همان روز صهیونیستها به روستای عباسیه ( به آن یهودیه هم می گفتند ) در نزدیکی [[یافا ( شهر - ) |یافا]] حمله بردند و ضمن کشتن تنی چند از اعراب ، زشت ترین رفتار را بازنان ، کودکان و پیرمردان ، از خود نشان دادند .

در پی این رفتارهای ناشایست خون اعراب به جوش آمد و اهالی [[یافا ( شهر - ) |یافا]] به صهیونیستهای [[تل آویو ( شهر - ) |تل آویو]] حمله کردند و از سوی دیگر روستاییان حومه [[یافا ( شهر - ) |یافا]] نیز به چند مستعمره یهودی نشین هجوم بردند و جوانان قبیله [[ابوکشک ( روستای - )|ابوکشک]] با نیروهای بریتانیا که از صهیونیستها حمایت می کردند ، درگیر شدند و مانع رسیدن نیروهای کمکی به [[یافا ( شهر - ) |یافا]] گردیدند .

در 3/5/1921 ، بحران و درگیری در [[یافا ( شهر - ) |یافا]] همچنان ادامه داشت و از هر دو طرف درگیر تعدادی کشته شدند و خسارات زیادی به مراکز بازرگانی یهودیان وارد آمد . در این سری نبردها و مقاومتها زنان مسلمان نقش زیادی در ترغیب مردها برای ایستادگی در برابر صهیوینستها داشتند در حالی که معتمدین و چهره های سرشناس عرب ، مردم را به آرامش دعوت می کردند .

در گزارشی که مقامات بریتانیا در دولت تحت الحمایه تهیه کرده بودند آمده بود ، این صهیونیستها بودند که آزار و اذیت اعراب را شروع کردند و برایشان آتش گشودند و در پاسخ به این خشونتها بود که اعراب به خانه ای که ویژه استقبال از مهاجرین جدید ، بود حمله ور شده بودند . این گزارش به طور روشن اعتراف کرده بود که اعراب مسلمان و مسیحی ، هر دو ، در نبرد و مقاومت علیه صهیونیستها ، هم پیمان و متحد بوده اند .

این گزارش با بیان چند نکته پرده از حمایت بی دریغ نیروها و مقامات بریتانیایی از صهیونیستها برداشت ، زیرا گارد مسلح یهودیان در زره پوشهای بریتانیا می نشستند و صهیونیستها " در انظار سربازهای بریتانیا ، اعراب را تفتیش می کردند " و " دیده شده است که یک یهودی غیرنظامی به

سربازان بریتانیا دستور می داد که به سوی مردم آتش بگشایند . "

نبرد بین اعراب از یک سو و یهودیان و انگلیسی ها از سوی دیگر ، چیزی نگذشت که به [[قلقیلیه ، کشتار ( 10 اکتبر 1956 ) |قلقیلیه]] ، [[طولکرم ( شهر - ) |طولکرم]] ، [[رمله ( شهر - ) |رمله]] و لد نیز کشیده شد و تظاهرات گسترده ای در شهرهای فلسطین رخ داد و بسیاری از جوانان اسلحه به دست به سوی [[یافا ( شهر - ) |یافا]] شتافتند . خطرناک ترین حرکات و اعمال خوبش در منطقه [[یافا ( شهر - ) |یافا]] اتفاق افتاد وقتی که جوانان ، روستاییان و مردان قبایل مناطق نزدیک نیز با شنیدن کشته شدن اعراب [[یافا ( شهر - ) |یافا]] به دست صهیونیسها ، همگی به صحنه نبرد شتافتند .

پنجم ماه مه بود که حدود سه هزار عرب در شمال مستعمره [[بتاح تکفا ( شهر - ) |بتاح تکفا]] ، در 16 کیلومتری [[یافا ( شهر - ) |یافا]] گردهم آمدند و گروهی دیگر در جنوب آن جمع شدند . این گروهها قبل از هرگونه عملیاتی علیه صهیونیستها ، از سوی نیروهای ویژه بریتانیا پراکنده و تار و مار گردیدند ، حدود 60 نفر از اعراب در این درگیری شهید و تعدادی نیز زخمی شدند .

نیروهای دولتی که خود را از شکستن مقاومت مردمی ناتوان دیدند ، عاقبت به رهبران دینی رو آوردند و از آنان خواستند که در بازگرداندن آرامش به آنها کمک کنند و در [[عوض ، عطیه احمد 1938|عوض]] قول دادند که در سیاستهای خود تجدیدنظر کنند و حقوق اعراب را محترم شمارند . در پی این تماسها بود که [[حسینی ، موسی کاظم ( 1934 - 1853 ) |موسی کاظم حسینی]] ، حاج محمد امین حسینی و پرلاسینا رهبر مسیحیان فلسطین برای دعوت مردم به آرامش به [[یافا ( شهر - ) |یافا]] آمدند .

بعدها روشن شد که هدف دولت از این تماس ، حیله ای بیش نبوده است . زیرا با استفاده از این فرصت بود که دولت نیروهای مسلح خود در قبرس و کانال سوئز را به فلسطین وارد نمود . پس از رسیدن این نیروها بود که ارتش و پلیس توانستند در [[یافا ( شهر - ) |یافا]] و مناطق نزدیک آن با اعمال خشونت بیشتر و طی نبردهای خونینی ، بعد از 15 روز شعله انقلاب را خاموش کنند .

در این انقلاب 47 تن از صهیونیستها و ارتش کشته و 146 نفر از آنها زخمی شدند در حالی که از اعراب 157 تن شهید و 700 تن دیگر زخمی گردیدند . بیشتر این

شهیدان و زخمی ها ، به ویژه در محله منشیه ، عباسیه و عرب [[ابوکشک ( روستای - )|ابوکشک]] ، با گلوله های سربازهای انگلیسی و نیروهای پلیس ، به خون خود آغشته شده بودند .

پس از پایان درگیریها بود که حکومت با تشکیل دادگاه نظامی ، تعدادی از رزمندگان و رهبران را به زندان محکوم کرد . برای نمونه ، شیخ شاکر [[ابوکشک ( روستای - )|ابوکشک]] رئیس قبیله [[ابوکشک ( روستای - )|ابوکشک]] پس از آنکه خانه اش به آتش کشیده شد و 000/2 لیره فلسطین به عنوان تاوان از وی گرفتند ، به پانزده سال زندان محکوم گردید و اهالی مناطق [[قلقیلیه ، کشتار ( 10 اکتبر 1956 ) |قلقیلیه]] ، [[طولکرم ( شهر - ) |طولکرم]] و [[قاقون ( روستای - ) |قاقون]] ( مجموعا هر منطقه ) به 000/6 لیره جریمه شدند .

دولت بریتانیا ، همچون گذشته ، کمیسیون تحقیقی را به ریاست توماس هیگرافت ( این کمیسیون به نام ایشان مشهور است ) رئیس قوه قضائیه بریتانیا در فلسطین ، مامور بررسی عوامل انقلاب نمود . این کمیسیون در گزارشی که به دولت تقدیم کرد علل و انگیزه های انقلاب را اعلام نمود که عبارتند از :
#تلاش دولت بریتانیا برای برپایی دولت ملی یهود در فلسطین ،
#خشم اعراب به دلیل طرفداری بریتانیا از صهیونیستها ،
#جلوگیری بریتانیا از تشکیل یک دولت ملی که به دست خود اهالی فلسطین اداره شود .

در پی درخواست دولت بریتانیا برای گفت وگو با فلسطینیان ، درباره اوضاع داخلی فلسطین چهارمین کنفرانس عربی فلسطین به تاریخ 25/6/1921 در [[بیت المقدس ( شهر - ) |بیت المقدس]] ، تصویب نمود تا گروهی به هدف گفت وگو با دولت بریتانیا و تشریح آرمان فلسطین رهسپار لندن گردد . این گروه پس از حدود یک سال اقامت در لندن و انجام گفت وگوهایی با دولت بریتانیا ، در اوت 1922 دست خالی و بدون هیچ نتیجه ای به فلسطین بازگشت .

==مآخذ : ==
#کیالی ، عبدالوهاب : '''''تاریخ نوین فلسطین''''' ، ترجمه محمد#جواهر کلام ، انتشارات امیرکبیر ، تهران 1366 .
#کیالی ، عبدالوهاب : '''''وثائق المقاومة الفلسطینیة ضد الاحتلال البریطانی و الصهیونی''''' ، بیروت 1968 .
#حوت ، بیان [[نویهض ، عجاج ( 1982 - 1897 ) |نویهض]] : '''''القیادات و المؤسسات السیاسیة فی فلسطین ( 1917 - 1948 ) ، ''''' بیروت 1981 .

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۹
(بدون تفاوت)

یافا ( انقلاب - ) - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده

Wikiadmin در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۹