http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%86%D9%87_%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF_%28_%D8%B7%D8%B1%D8%AD_-_%29کشورهای چهارگانه بزرگ ( طرح - ) - تاریخچهٔ ویرایشها2026-06-06T08:58:02Zتاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.34.2http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%86%D9%87_%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF_(_%D8%B7%D8%B1%D8%AD_-_)&diff=7519&oldid=prevWikiadmin: ۱ نسخه واردشده2020-07-15T01:44:49Z<p>۱ نسخه واردشده</p>
<table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۴</td>
</tr>
<!-- diff cache key afaghbid_wiki-pal:diff::1.12:old-7518:rev-7519 -->
</table>Wikiadminhttp://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%86%D9%87_%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF_(_%D8%B7%D8%B1%D8%AD_-_)&diff=7518&oldid=prevWikiadmin در ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۴2020-07-15T01:44:49Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
<br />
<br />
طرحی است که توسط کشورهای بزرگ چهارگانه بعد از ملغی شدن مأموریتی که سفیر گوناریارنگ ، به منظور وضع قطعنامه 242 سازمان ملل در سال 1967 که موضع اجرای نتیجه آن اسرائیل را سراسیمه کرد ، ارائه شد . هدف از این طرح تلاش در جهت تحریک و نیروبخشی مأموریت یارنینگ می باشد .<br />
<br />
حکومت فرانسه در تاریخ 17/1/1969 به طور رسمی اعلام کرد که تشکیل یک سری اجتماعات و جلسات بین المللی بین هر کدام از کشورهای اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده آمریکا و بریتانیا و فرانسه همراه با همکاری دبیرکل شورای امنیت سازمان ملل " یوثانت " شرکت خواهند داشت را پیشنهاد کرده است . هدف از آن بحث و گفت وگو درباره راههای مناسب و ممکن در<br />
<br />
پیش روی این کشورها در جهت به وجود آوردن صلح عادلانه و دائم در خاورمیانه به عنوان یک بخش از وظایف و مسئولیت خود آنها می باشد .<br />
<br />
در تاریخ 5/2/1969 کاخ سفید آمریکا موافقتحکومت ایالات متحده را با طرح پیشنهادی فرانسه اعلام کرد ، به شرط اینکه قبل از نشستها و جلسات کشورهای بزرگ چهارگانه ، به منظور گفت وگوهای مقدماتی دوجانبه بین نمایندگان دائمی آن کشور ، در سازمان ملل برای رسیدن به حداقل تفاهم متبادل درباره اساس و پایه های صلح تشکیل شود . در تاریخ 4/4/1969 ، نمایندگان کشورهای بزرگ چهارگانه جلسه مشترک خود را در نیویورک منعقد نموده و بیانیه ای را صادر کردند که موارد زیر در آن ذکر شده است :<br />
#کشورهای آنها درباره خطیر بودن وضع در خاورمیانه و احتیاج به یک مانع و حایل بین آن و بین تهدید امنیت بین المللی متفق القول هستند .<br />
#مبحاثات و گفت وگوهایی درباره قضایای اساسی و مهم جاری گردیده و در زمینه های مختلفی با هم اتفاق نظر دارند و سعی زیادی در اجرای این دستورات اتخاذ شده دارند .<br />
#این کشورها مشترکا با قطعنامه 242 سازمان امنیت صادره در تاریخ 22/نوامبر سال 1967 موافق بوده و پشتیبانی خود را از آن اعلام می دارند ، همان طوری که تأیید خودشان را درباره مأموریت سفیر گونار یارینگ بیان نموده اند .<br />
<br />
سپس در تاریخ 8/4/1969 نمایندگان کشورهای بزرگ چهارگانه دور سوم جلسات خود را تشکیل داده و گزارش نتیجه این جلسات را برای رژیمهای متبوع خود فرستادند . همچنین نسخه ای از آن را برای دبیرکل سازمان ملل و نیز برای حکومتهای اعراب منطقه و اسرائیل نیز نسخه ای از رونوشت نتایج به دست آمده را ارسال داشتند .<br />
<br />
واکنش اسرائیل از ابتدا منفی بود ، زیرا معتقد بود که این پیشنهاد فرانسه در جهت تلاش برای سلطه بیگانه و کشورهای خارجی بر منطقه می باشد . ابا [[ابان ، آبا ( 1915 - )|ابان]] ، وزیر خارجه اسرائیل قبل از تشکیل جلسه اول و در خلال دیداری که با رئیس جمهور آمریکا ، ریچارد نیکسون در تاریخ 14/3/1969 داشت از وی خواهان عدم حضور ایالات متحده در این گفت وگوها شد .<br />
<br />
بعد از برگشت " ابا [[ابان ، آبا ( 1915 - )|ابان]] " از واشنگتن ، حکومت متبوعش در تاریخ 30/3/1969 اعلام کرد که با هرگونه دستوری از هر کشوری که متعارض با مصالح و منافع حیاتی و حقوق و امنیت اسرائیل باشد ، موافق نخواهد بود ، کمااینکه مخالفت شدید خود را با هرگونه طرح و نقشه ای که نمایندگان کشورهای خارج از خاورمیانه جهت دادن دستورات در مورد آینده منطقه ادامه بدهند ، اعلام نمود .<br />
<br />
وی معتقد است که این قبیل اعمال دارای تأثیر منفی بر سیاست کشورهای منطقه و خاورمیانه که بایستی خودشان جهت رسیدن به صلح دائمی تصمیم گیری نمایند ، می باشد . همچنین [[تل آویو ( شهر - ) |تل آویو]] تأکید کرد که با هرگونه راه حلی که به وسیله کشورهای منطقه انجام نگیرد موافقت نخواهد کرد و معتبر نخواهد دانست و اساس تعاون و همکاری و تبادل همکاری هایش کشورهای درگیر را برشمرده و خواهان حل مشکلات موجود بین آنها از طریق روشهای مسالمت آمیز می باشد . در بیانیه حکومت اسرائیل اضافه گردیده است که تا هنگام تحقق یافتن این اهداف ، اسرائیل بر از حفظ وضع موجود همان طوری که آتش بس بعد از [[جنگ 1967|جنگ 1967]] مشخص کرده بود ، ادامه خواهد داد و حفظ وضع موجود را برای امنیت و مصالح حیاتی خود ضروری می داند .<br />
<br />
در تاریخ 13/4/1969 ، یعنی پنج روز بعد از صدور بیانیه دوم نمایندگان کشورهای بزرگ چهارگانه ، " ابا [[ابان ، آبا ( 1915 - )|ابان]] " در کنفرانسی که با خبرنگاران و روزنامه نگاران در شهر قدس تشکیل شده بود ، اعلام نمود که این طرح کشورهای بزرگ چهارگانه ، مأموریت یا ذینفع را از بین برده است ، همچنان که مذاکرات و گفت وگوهای آنها مثمرثمر نمی باشد چون کشورهای دیگر و خط اول این منطقه در آن شرکت نداشتند و تأکید نمود که اسرائیل هنوز به آن موضع قبلی خودش که در منشور صلح به مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 1968 تقدیم کرده است ، پایبند بوده و آن منشوری بود که حکومت مصر آن را به طور رسمی رد کرد ، وزیر خارجه آن محمود ریاض آن را با عبارت زیر توصیف کرده بود که : " جزئی از حمله فریبکارانه بین المللی و مانورهای لفظی و عبارات فریبکارانه و خدعه انگیز می باشد " .<br />
<br />
بعضی از کشورهای عربی امیدوار بودند که گفت وگوهای دولتهای بزرگ چهارگانه ، به نتایج مثبتی نسبت به قطعنامه شماره 242 سازمان ملل متحد و در جهت حمایت و تقویت مأموریت یارینگ برسد ، ولی این آمال و اهداف آنها به یأس و ناامیدی تبدیل گردید . از همان ابتدا معلوم بود که ایالات متحده آمریکا ، روابط و تفاهم زیادی با اسرائیل دارد و تمام سعی و تلاش خودش را در جهترسیدن به نتیجه خوبی از جلسات کشورهای بزرگ چهارگانه در مورد اسرائیل مبذول خواهد داشت چون آمریکا خواهان تحمیل صلح آمریکایی - - اسرائیلی بر وطن عربی می باشد .<br />
<br />
آنچه که کشورهای بزرگ چهارگانه در سال 1969 انجام داده اند ، نه یک تلاش جهت تحریک قطار صلح و نه منشور جدیدی برای صلح بوده است . این پرونده هم مثل سایر مدارک و اسناد تاریخی به پایان رسید .<br />
<br />
==مأخذ : ==<br />
#قاضی ، لیلی سلیم : " تقاریر حول مشاریع التسویات السایده للنزاع العربی الاسرائیلی " ، 1948 - 1972 '''''مجله شؤن فلسطینیة''''' ، شماره 22 ، حزیران 1973 ، بیروت .</div>Wikiadmin