http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%86%D8%B1%DA%86%DB%8C%D9%84_%28_%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8_%D8%B3%D9%81%DB%8C%D8%AF_-_%29 2026-09-04T21:20:29Z تاریخچهٔ ویرایش‌های این صفحه در ویکی MediaWiki 1.34.2 http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DA%86%D8%B1%DA%86%DB%8C%D9%84_(_%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8_%D8%B3%D9%81%DB%8C%D8%AF_-_)&diff=4569&oldid=prev 2020-07-14T13:33:47Z

<p>۱ نسخه واردشده</p> <table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۳۳</td> </tr> <!-- diff cache key afaghbid_wiki-pal:diff::1.12:old-4568:rev-4569 --> </table>

Wikiadmin http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DA%86%D8%B1%DA%86%DB%8C%D9%84_(_%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8_%D8%B3%D9%81%DB%8C%D8%AF_-_)&diff=4568&oldid=prev 2020-07-14T13:33:47Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> <br /> <br /> مردم فلسطین به وسیله قرارداد بالفور ، آینده خود را شناختند و با مهاجرت صهیونیستها به فلسطین و خرید اراضى آن توسط ایشان و بیرون کردن کشاورزان عرب از زمینهایشان این آگاهى بیشتر شد . در سالهاى 1919 و 1920 این شناخت به حد انفجار رسید . ونستون چرچیل ، وزیر مستعمره هاى آن زمان انگلیس ( سال 1921 ) در دیدارش از مصر و فلسطین ، از وجود این مشکل و نیز از نظریات هیأت عربى به ریاست موسى کاظم الحسینى که خواستار لغو قرارداد بالفور شده بود آگاه گردید . پس از بازگشت چرچیل به لندن ، این موج تازه ، شدیدتر شد و در آگوست 1921 یک هیأت عربى به لندن رفت و از وزیر انگلیس خواست که قرارداد بالفور لغو شود .<br /> <br /> با وجود هم بستگى چرچیل با صهیونیسم ، وى هر آنچه را که در قرارداد بالفور آمده بود اجرا نکرد و توجه و تلاش زیادى در جهت مسائل کشورهاى عربى مبذول نداشت . و هنگامى که نمایندگى فلسطین به وزارت وى واگذار شد ، او از جزئیات مسأله بى خبر بود و لازم بود که به طریقى بر این مسائل آگاه شود . با وجود اینکه او اشراف کامل به موضوع نداشت و مسأله را بسیار ساده مى پنداشت ، اما با افزایش فشار بر سیاست انگلستان در جانبدارى از صهیونیسم ، چرچیل بر آن شد تا با صدور یک بیانیه رسمى در مورد سیاست انگلستان در فلسطین به نگرانى حاکم بر فلسطین و به انتقاداتى که مطبوعات انگلیس را پوشانده و به مجلس اعیان نیز رسیده بود خاتمه دهد . به این ترتیب وى [[کتاب سفید|کتاب سفید]] 1922 شامل معروفترین و بزرگترین اسناد موجود در این مورد را منتشر کرد . چرچیل در این کتاب اعلام کرد هدف [[اعلامیه بالفور|اعلامیه بالفور]] که حکومت انگلستان قصد دارد بدان پاى بند باشد ، از بین بردن اهالى عرب فلسطین و یا فرهنگ عربى نیست و همچنین ، یهودیان حقا درفلسطین وجود دارند و نه از سربزرگوارى دیگران .<br /> <br /> آنها خواهند توانست که از طریق مهاجرت تعداد خود را افزایش دهند ، مشروط به اینکه این امر با ( گنجایش اقتصادى ) کشور در تعارض نباشد . [[کتاب سفید|کتاب سفید]] اعلام کرد که حکومت اعلیحضرت پادشاه انگلستان عزم دارد که به تدریج کشور را به طرف خودمختارى کامل هدایت کند . پس از رسیدن به این مرحله ، بلافاصله پارلمانى در کشور تأسیس خواهد شد که اکثریت اعضایش از نمایندگان انتخابى تشکیل مى شود . هچنین کمیته اى منشعب از اعضاى انتخابى در مجلس مأموریت مى یابد که در مورد مسائل مربوط به سازماندهى مهاجرت با دولت فلسطین به توافق برسد .<br /> <br /> بدیهى است که در صورت بروز اختلاف میان کمیته و دولت فلسطین ، سخن آخر با اعلیحضرت پادشاه انگلستان خواهد بود .<br /> <br /> پارلمان انگلستان در تاریخ 6/6/1922 این کتاب را تصویب کرد ، در این کتاب همچنین سیاست انگلستان در فلسطین و قرارداد بالفور تفسیر و توضیح داده شده است و بیان گردیده که هدف ، تبدیل تمام سرزمین فلسطین به سرزمینى براى یهودیان نیست بلکه منظور اقامت آنان در بخشى از این سرزمین مى باشد .<br /> <br /> این کتاب ، سخن وایزمن را که گفته بود &quot; فلسطین باید یهودى باشد ، همچنان که آمریکا ، آمریکایى و انگلستان ، انگلیسى است &quot; و همچنین ادعاى اعراب در مورد تعهدات انگلستان به شریف حسین را رد کرد و تأیید نمود که در فلسطین به استناد آورده شده در نامه مکماهون به حسین در تاریخ 24/10/1915 که اشاره به سمت غربى دمشق دارد ، از تعهدات معاف مى باشد . ( نک - : حسین - مکماهون ، نامه نگاریهاى - )<br /> <br /> چرچیل در [[کتاب سفید|کتاب سفید]] وعده داد که پس از تشکیل مجلس قانون گذارى که شامل 9 تن عرب مسلمان و 3 تن عرب مسیحى و 3 یهودى مى باشد ، از 11 تن عضو رسمى که قوه مجریه آنها تعیین مى کند ، حکومت خودمختار تشکیل خواهد شد . کتاب تأیید بر این دارد که انگلستان به قرارداد بالفور پایبند است و وجود یهودیان در فلسطین ، حق مسلم آنان بوده و هیچ منتى بر سر آنان نباید باشد .<br /> <br /> صهیونیستها [[کتاب سفید|کتاب سفید]] را با توجه به تأییدى که به قرارداد بالفور و [[حق|حق]] یهودیان در مهاجرت به فلسطین و برپایى وطن ملى براى خودشان داشت ، بلافاصله پذیرفتند . اما اعراب از آنجا که بر لغو قرارداد بالفور و از بین بردن سیاست استوار بر آن و متوقف شدن مهاجرت یهودیان اصرار داشتند ، این کتاب را به کلى رد کردند و پیشنهاد تشکیل مجلس قانون گذارى را ، وسیله فریبى به منظور اعتراف گرفتن از اعراب براى قبول حکومت سلطه و قرارداد بالفور و پذیرش کلیه قطعنامه ها و سیاستهایى دانست که حکومت قیمومیت انگلستان به وسیله این مجلس که تعداد نمایندگان رسمى و یهودى آن بیش از نمایندگان عرب آن است اتخاذ مى کند . و تذکر این نکته که مسأله مهاجرت با اقتصاد مملکت ارتباط پیدا کند و ساکنان کنونى آن دست از اعمال خویش بردارند ، بدان معنى است که یک اکثریت یهودى در آینده در کشور جاى گیرد و بنابراین کشور تحت سلطه یهودیان درآید ، به علاوه با درنظر گرفتن این نکته که اکثریت اهالى فلسطین از اعراب تشکیل مى شد ، وعده [[کتاب سفید|کتاب سفید]] در مورد انتخابى بودن اکثریتنمایندگان مجلس نیز نظر اعراب را تأمین نمى کرد ، زیرا آنها درخواست داشتند اکثریت عددى مجلس از نمایندگان انتخابى عرب باشد . با اینکه [[کتاب سفید|کتاب سفید]] در تأمین موافقت اعراب با مهاجرت یهودى ، و نیز در پیش بردن سیاست میهن ملى یهود شکست خورد ، ولى صدور آن براى غلبه بر مخالفتى که در پارلمان انگلیس علیه موافقت با قیمومیت توأم با اجراى [[اعلامیه بالفور|اعلامیه بالفور]] به وجود آمده بود ، امرى ضرورى بود .<br /> <br /> گرچه لرد اسلنگتون در نیمه دوم ژوئن 1922 مسأله فلسطین را در مجلس اعیان پیش کشید و توانست مجلس را قانع سازد که مصوبه اى بگذراند و مخالفت خود را با قیمومیت فلسطین اعلام کند ، مع الوصف تلاشى که در این اوان براى طرح مسأله قیمومیت در مجلس عوام صرف شد ، نتیجه اى به بار نیاورد . اندکى بعد [[جامعه ملل|جامعه ملل]] ، سند قیمومیت را از تصویب گذراند و در پى آن حکومت انگلستان به وضوح اعلام کرد که مقررات سند قیمومیت باتوجه به بیانیه سیاسى سال 1922 این کشور ( [[کتاب سفید|کتاب سفید]] چرچیل ) ، در فلسطین به اجرا درخواهد آمد .<br /> <br /> وقتى که کاملاً معلوم شد حکومت انگلستان قصد ندارد [[اعلامیه بالفور|اعلامیه بالفور]] را لغو کند ، کمیته اجرایى کنگره چهارم فلسطین در فاصله 23 تا 27 ژوئن تشکیل جلسه داد تا اقدامات لازم را در صورت قطعى شدن سند قیمومیت ، آن چنان که انتظارش را داشت ، به عمل آوردند . به موجب تصمیمات کمیته در این جلسه ، قرار شد به نشانه اعتراض به سیاست انگلستان تظاهرات مسالمت آمیزى صورت گیرد و در روزهاى 13و 14 ژوئیه در سراسر مناطق فلسطین ، اعتصاب عمومى اعلام گردد .<br /> <br /> همچنین از تمام جمعیتها و هیأتهاى انتخابى در فلسطین خواسته شد که عریضه هایى بنویسند و به [[جامعه ملل|جامعه ملل]] بفرستند . علاوه بر این مقرر شد که در صورت قطعى شدن قیمومیت ، هیأت فلسطینى به کشور فراخوانده شود تا در &quot; فلسطین و کشورهاى مشرق &quot; فعالیت کند .<br /> <br /> تصمیم دیگر این بود که هیأتهایى به مکه و [[واتیکان|واتیکان]] فرستاده شوند تا نظر جهان مسیحى و اسلامى را به مسأله جلب کنند . گذشته از این ، کمیته یک رشته تصمیمات &quot; محرمانه &quot; گرفت و قرار گذاشت که براى تبلیغات علیه صهیونیسم به جمع آورى کمکهاى مالى بپردازد و رفتار دولت را از نزدیک کنترل کند .<br /> <br /> ==مآخذ : ==<br /> #کیالى ، عبدالوهاب : ''''' تاریخ نوین فلسطین ، '''''محمد جواهرکلام ، انتشارات امیرکبیر ، 1366 .<br /> #خولى ، حسن صبرى : ''''' سیاسة الاستعمار و الصهیونیة تجاه فلسطین ، ''''' قاهر ، 1970 .<br /> #'''''Command Papey''''' No, 1700, 1922.<br /> #Jeffriesj : ''''' Palestine the Reality''''', London, 1939.<br /> #Royal Intitue of International Affairs : '''''Great Britan and Palestine''''', Information Papeys No, 20<br /> #Sykes, C : ''''' cross Roads to Israel''''', London 1965.</div>

Wikiadmin