http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%87%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%87_%28_%D9%86%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%AF%DB%8C_%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_-_1948_%29 2026-06-06T09:17:23Z تاریخچهٔ ویرایش‌های این صفحه در ویکی MediaWiki 1.34.2 http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D9%87%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%87_(_%D9%86%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%AF%DB%8C_%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_-_1948_)&diff=8479&oldid=prev 2020-07-15T01:48:35Z

<p>۱ نسخه واردشده</p> <table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface"> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-notice" lang="fa"><div class="mw-diff-empty">(بدون تفاوت)</div> </td></tr></table>

Wikiadmin http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D9%87%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%87_(_%D9%86%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%AF%DB%8C_%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_-_1948_)&diff=8478&oldid=prev 2020-07-15T01:48:35Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> <br /> <br /> کوه مشارف ( سکوبس ) در شمال شرقی شهر [[بیت المقدس ( شهر - ) |بیت المقدس]] که آن در شمال کوه [[زیتون|زیتون]] می باشد ، واقع شده است . به خاطر اینکه از یک ارزش استراتژی خاصی برخوردار می باشد ، صهیونیستها از اواخر قرن نوزدهم سعی و تلاش زیادی در جهت تسلط و سیطره بر آن انجام دادند . به عنوان مثال ساختمانهای [[غول ، فایزعلی ( 1915 - 72 ) |غول]] پیکر و بزرگی مثل دانشگاه عبری و بیمارستان ( درمانگاه ) هاداساه را بر روی آن احداث نمودند . آن را از جهت بنیان استوار و از نظر استحکام و تحفظ قوی قرار دادند تا آن را پایگاهی برای نیروهای خود قرار دهند و در آینده نزدیک ، هنگامی که نوبت غلبه بر سرزمین فلسطین فرا می رسد ، از آن استفاده نمایند .<br /> <br /> بین آنها و اعراب درگیری هایی به وجود آمد ، مخصوصا صدور قطعنامه [[تقسیم فلسطین|تقسیم فلسطین]] بر دامنه این درگیری ها افزود ، تا آنجا که با نیروهای زرهی خود که تعداد آنها به 400 نفر می رسید این دژها را مستحکم<br /> <br /> کردند و از آنها برای جنگ با روستای عرب نشین مجاور استفاده نمودند و دائما و به طور مستمر بر روی اعراب مجاور آتش گشودند .<br /> <br /> کاری که مبارزین عرب را وادار به جدایی این منطقه از سایر مناطق صهیونیستی کرد . به دنبال آن اجازه عبور و مرور به کاروانها را جز کاروانهای پزشکی و مواد غذایی ( خواروبار غذایی ) نمی دادند . اینها را هم به خاطر فشارهای وارده از طرف نیروهای بریتانیایی حاکم در آن وقت ، اجازه می دادند .<br /> <br /> در طول ماه آوریل 1948 حوادث مهمی اتفاق افتاد که در روحیه ملت فلسطین از همه جهت تأثیر مهمی داشته است . مهمترین آنها کشتار وحشیانه ای که صهیونیستها در روستای &quot; [[دیریاسین ( روستای - ) |دیریاسین]] &quot; مرتکب آن شدند و سقوط [[قسطل ( روستای - ) |قسطل]] و شهادت مجاهد و مبارز ملی [[حسینی ، عبدالقادر|عبدالقادر حسینی]] بود . این در حالی است که روحیه صهیونیستها بعد از این حوادث افزایش یافت .<br /> <br /> فرماندهی &quot; [[هاگاناه|هاگاناه]] &quot; تصمیم گرفت با بهره گیری از این موضع و استفاده از این پیروزی در حصار عربی تحمیلی بر مستعمرات و مؤسسات صهیونیستی - از جمله آنها دانشگاه عبری و بیمارستان هاداساه - نفوذ کند و محاصره را بشکند .<br /> <br /> در تاریخ 13/4/1948 یک کاروان قوی و بزرگی از نیروهای خود را زیر [[پوشش|پوشش]] کاروان مواد غذایی و ارزاق عمومی و لوازم پزشکی به کوه مشارف ( سکوبس ) از طریق مسیر محله &quot; شیخ جراح &quot; قدس به این منطقه فرستاد .<br /> <br /> اطلاعاتی از ماهیت و واقعیت این کاروان به عادل عبداللطیف فرمانده مبارزین و مجاهدین عرب در محله شیخ جراح رسید . وی تصمیم گرفت که مانع عبور آن گردد ، حتی [[حسینی ، عبدالقادر|عبدالقادر حسینی]] در یک کنفرانس مطبوعاتی که یک ماه جلوتر از آن منعقد گردیده بود درباره این تجاوزات صهیونیستها گفت : &quot; اگر صهیونیستها از به کارگیری ساختمانهای دانشگاه و بیمارستان به عنوان لانه های نظامی خود دست بر ندارند ، ما بزودی این اماکن را ویران خواهیم کرد &quot; .<br /> <br /> این کاروان شامل نه خودرو نفربر بود که دو دستگاه آنها زرهی بود . این نفربرها به ظاهر تعداد زیادی از پزشکان و پرستارها را حمل می کردند اما در داخل آنها تعداد زیادی از جنگجویان &quot; [[هاگاناه|هاگاناه]] &quot; که با خود مهارت جنگی زیادی و اسلحه حمل می کردند ، در حال انتقال به این منطقه بودند .<br /> <br /> هنوز کاروان از چهارراهی که منتهی به [[بیت المقدس ( شهر - ) |بیت المقدس]] و [[نابلس ( شهر - ) |نابلس]] و کوه [[زیتون|زیتون]] می شد ، نگذشته بود که ( در ساعت 45/9 صبح مین هایی را که مجاهدین و مبارزین در آن مسیر به کار گذاشته بودند منفجر شد که بعضی از نفربرها را منفجر کرد و کسی از سرنشینان آنها باقی نماندند . بقیه نفربرها نیز به سرعت برگشتند . در این عملیات ، 38 صهیونیست در مقابل یک عرب به قتل رسیدند .<br /> <br /> هنگامی که اخبار این حادثه به [[آژانس یهود|آژانس یهود]] رسید ، از ارتش بریتانیا تقاضای دخالت نمود . به دنبال آن یک ماشین جیپ را به همراه یک افسر بریتانیایی جهت کسب اطلاعات بیشتر به منطقه می فرستاد و یک نیروی قوی با خمپاره به<br /> <br /> همراه وی اعزام کردند که بر روی مجاهدین و مبارزین آتش می گشود .<br /> <br /> سپس زره پوش بریتانیایی از پادگان پلیس بریتانیا در کوه مشارف ( سکوبس ) رسید و در عملیات آتش گشایی بر روی مجاهدین عرب شرکت نمود . ولی این گروه ، علی رغم اینکه در معرض آتش صهیونیستها و بریتانیایی ها قرار داشتند ، مقاومت و ایستادگی شدیدی از خود نشان داده و به مقابله با مثل پرداختند و به روی بقیه اتومبیلهای کاروان آتش گشودند .<br /> <br /> به دنبال آن نیروهای کمکی نظامی و مهمات جنگی از روستای مصراره و [[وادی ، جمیل ( 1967 - 1993 ) |وادی]] جوز و [[باب الساهره|باب الساهره]] رسید . تعداد مجاهدین به بیش از دویست نفر می رسید ، در حالی که در ابتدای نبرد حدود 24 نفر بودند . آنها حمله گسترده ای را بر علیه صهیونیستها انجام دادند و عرصه را بر آنها تنگ کرده و به طور کلی صهیونیستها در معرض تسلیم قرار دادند سرانجام فرمانده مجاهدین به شرط تسلیم شدن صهیونیستها با اسلحه به عنوان اسیر و گرفتن تعهد مبنی بر عدم تعرض به زنان با مذاکره با صهیونیستها موافقت کردند .<br /> <br /> درست زمانی که این مذاکرات بین نماینده مبارزین و نماینده صهیونیستها انجام می گرفت ، صهیونیستها ، بر روی نماینده عرب آتش گشودند و او را به قتل رساندند . این حادثه باعث خشم و غضبت مبارزان گردید لذا یک حمله بسیار شدید و وسیعی را بر علیه کاروان انجام داده و خودروها را به آتش کشیدند و هر کسی که مقاومت می کرد بر روی او آتش گشودند .<br /> <br /> این نبرد تا ساعت شش غروب ادامه یافت و تعداد زیادی از صهیونیستها به دنبال آن کشته شدند . روزنامه های صهیونیستی تعداد آنها را حدود 122 کشته و 20 مجروح ذکر کردند . از همراهان کاروان کسی بجز هشت نفر باقی نماند .<br /> <br /> بعد از پایان این نبرد ، صهیونیستها نیروهای بریتانیایی را به خاطر عدم تسریع در نجات به موقع کاروان نکوهش و سرزنش نمودند . آنها می خواستند که موقعیت مجاهدین عرب را از طریق وسایل ارتباط جمعی زیر سئوال ببرند لذا<br /> <br /> اعلام کردند که این کاروان حامل پزشکان و پرستاران بود که مواد و لوازم پزشکی را حمل می کردند و اسامی کشته شدگان را نیز از میان آنها را از این قبیل ذکر کردند . لیکن بیشتر مردم سئوال می کردند که چه پزشکان و پرستاران شجاع و مقاومی بودند که توانستند بیش از هشت ساعت با ابزار و وسایل پزشکی خود در این نبرد به جنگ بپردازند .<br /> <br /> این نبرد موفق تأثیر و انعکاس بزرگی در میان اعراب از خود به جا گذاشت . روحیه آنها که بعد از حادثه [[دیریاسین ( روستای - ) |دیریاسین]] و [[قسطل ( روستای - ) |قسطل]] و شهادت [[حسینی ، عبدالقادر|عبدالقادر حسینی]] کاهش یافته بود ، مجددا افزایش یافت . بدین ترتیب ساختمانهای دانشگاه و بیمارستان به شکل مستقل و جدا باقی ماند و صهیونیستها فهمیدند که خطر محاصره روز به روز افزایش می یابد لذا از راههای مختلف تلاش کردند تا این منطقه خلع سلاح شده را مجددا در اختیار گیرند .<br /> <br /> پس از آن در تلاشهای خودشان با همکاری &quot; کنت فولک [[برنادوت ، کنت فولک|برنادوت]] &quot; میانجیگر بین المللی در این کار موفق شدند . وی [ [[برنادوت ، کنت فولک|برنادوت]] ]در خاطرات خود می نویسد ، سعی زیادی برای انعقاد توافق و پیمان بین اعراب و یهودیان در مورد کوهی که بر روی آن دانشگاه عبری و بیمارستان هاداساه قرار دارد ، مبذول داشته است .<br /> <br /> دو طرف در تاریخ 7/7/1948 در این باره توافقنامه ای را امضاء کردند . از طرف حکومت موقت اسرائیل &quot; شالتائیل &quot; فرمانده نظامی و از طرف عربها فرمانده نظامی بریتانیا &quot; لاش &quot; و از طرف رئیس مراقبین بین المللی در قدس ، کنسول بلژیک این توافقنامه را امضاء کردند .<br /> <br /> این پیمان به صهیونیستها امکان حفاظت از این پایگاه مهم را داد . آنها نیز از بناهای آن برای تجاوزات مکرر بر ضد اعراب استفاده نمودند .<br /> <br /> ==مأخذ : ==<br /> #العارف ، عارف : '''''النکبة''''' ، جلد 1 ، بیروت 1956 .</div>

Wikiadmin