http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF_%D8%AE%D9%88%D8%AF%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86_%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86نهاد خودگردان فلسطین - تاریخچهٔ ویرایشها2026-06-06T09:16:12Zتاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.34.2http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF_%D8%AE%D9%88%D8%AF%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86_%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86&diff=8385&oldid=prevWikiadmin: ۱ نسخه واردشده2020-07-15T01:47:25Z<p>۱ نسخه واردشده</p>
<table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface">
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۷</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-notice" lang="fa"><div class="mw-diff-empty">(بدون تفاوت)</div>
</td></tr></table>Wikiadminhttp://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF_%D8%AE%D9%88%D8%AF%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86_%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86&diff=8384&oldid=prevWikiadmin در ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۷2020-07-15T01:47:25Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
<br />
<br />
==الف - چگونگی شکل گیری : ==<br />
<br />
انتخاباتی که در آغاز سال 1996 در سرزمین فلسطین به اجرا گذاشته شد را می توان آغاز تولد و فعالیت حکومت خودگردان فلسطین دانست . هر چند نمی توان آن را نظرخواهی حقیقی ملت به شمار آورد .<br />
<br />
زیرا بسیاری از نیروهای سیاسی به علت اینکه این انتخابات تحت [[پوشش|پوشش]] موافقتنامه اوسلو انجام می گرفت ، آن را تحریم کردند . بنابراین هر چند حکومت خودگردان فلسطین دولتی مستقل محسوب می گردد اما می توان از تشکیلات ساف با توجه به موقعیت آن در جهان عرب و سازمان ملل متحد ، به عنوان یک شبه واحد سیاسی یا دولت<br />
<br />
در [[تبعید|تبعید]] یاد کرد .<br />
<br />
سازمانی که پس از مذاکره مستقیم با رژیم صهیونیستی و امضای توافقنامه با این رژیم از درون آن ، حکومت خودگردان فلسطین به وجود آمد . حکومتی که طراحی و سناریوی آن مدتها قبل ، در دهه هفتاد میلادی ، به ویژه در دوره ریاست جمهوری جیمی کارتر آمریکا به دست نظریه پردازان سیاسی آمریکا در شورای روابط خارجی این کشور وجامعه یهودیان آن نوشته شده بود .<br />
<br />
برای نمونه در سال 1975 ( 1354 ه . ش ) ، عده ای از کارشناسان برجسته آمریکایی در امور خاورمیانه و رهبرانی از جامعه یهودیان آمریکا ، ضمن یک گردهمایی مسأله ضرورت اجرای طرح خودگردانی فلسطینیان را مطرح کردند . در بخشی از بند چهار بیانیه این گردهمایی آمده است :<br />
<br />
" به شرطی که فلسطینیان حاکمیت و تمامیت ارضی اسرائیل را در محدوده مرزهای توافق شده بپذیرند ، باید شرایطی برای خودگردانی فلسطینیان در نظر گرفته شود . این خودگردانی ممکن است شکل یک دولت فلسطینی مستقل به خود بگیرد ، که تعهدات و مقررات توافق صلح را بپذیرد و یا به صورت هویت فلسطین در آید که به داوطلبانه با اردن ، دولتی کنفدرال تشکیل دهد . "<br />
<br />
جیمی کارتر رئیس جمهور وقت آمریکا نیز در نطقی در تاریخ 12 می 1977 م ( 22 اردیبهشت 1356 ه . ش ) اظهار داشت :<br />
<br />
" من گمان نمی کنم بدون تعیین وطن برای فلسطینیان ، بتوان به حل مسأله خاورمیانه - - که اکنون 29 سال مداوم از آن می گذرد - - به طور منطقی امیدوار بود . "<br />
<br />
طرح غزه - - [[اریحا ( شهر - )|اریحا]] در مذاکرات صلح کمپ دیوید بین مصر و اسرائیل ، در سال 1978 م ، به گونه دیگری به سادات رئیس حمهوری مصر پیشنهاد شد او هم آن را به یاسر [[عرفات ، یاسر|عرفات]] ، رئیس ساف پیشنهاد کرد ، اما چون [[جو|جو]] حاکم آن روز عربها اجازه پذیرش این طرح را به عرفات نمی داد . وی به دنبال فرصتی بود تا به طور مستقیم وارد مذاکره با رژیم صهیونیستی شود .<br />
<br />
لذا ، پس از شروع کنفرانس صلح خاورمیانه و مذاکرات چند جانبه عربها و اسرائیل ، که قبح صلح با رژیم اشغالگر قدس به کمک برخی رژیم های عربی شکسته شد ، [[عرفات ، یاسر|عرفات]] شخصا وارد مذاکره با اسرائیلی ها شد . نبیل [[شعث ، علی ( 1908 - 1967 ) |شعث]] ، مشاور سیاسی یاسر [[عرفات ، یاسر|عرفات]] در این باره اظهار داشت که [[عرفات ، یاسر|عرفات]] شخصا برای مذاکره با اسرائیلی ها به نروژ رفت .<br />
<br />
وی گفت : " همه چیز با دیدار ( خانم ) حنان [[عشراوی ، حنان|عشراوی]] ، سخنگوی هیأت مذاکره کننده فلسطینی و من از نروژ آغاز شد . در این سفر ، از دولت نروژ خواستیم که به این فرایند توجه کند . با درخواست ما در مورد مسکوت ماندن این موضوع برای مدت طولانی موافقت شد . سپس یاسر [[عرفات ، یاسر|عرفات]] برای مذاکره مستقیم با اسرائیلی ها به نروژ رفت و با آنها دیدار کرد . این نخستین جرقه شروع این فرایند بود . "<br />
<br />
وی همچنین تأکید کرد :<br />
<br />
" [[عرفات ، یاسر|عرفات]] شخصا در پشت طرح غزه - - [[اریحا ( شهر - )|اریحا]] قرار داشت ، به طوری که یک شب [[عرفات ، یاسر|عرفات]] مرا غافلگیر کرد و به یکی از اتاقها برد و در را بست و گفت : نبیل ، باید درباره غره و [[اریحا ( شهر - )|اریحا]] صحبت کنیم سپس من برای به دست آمدن راه حل ها کوشش کردم ، اما به هر حال ، این طرح ، در اصل ، طرح [[عرفات ، یاسر|عرفات]] است . "<br />
<br />
بنابراین ، آن چه انجام گرفت ، حاصل اوضاعی بود که ساف و برخی از کشورهای عربی منطقه با ورود به فرایند مذاکرات صلح با اسرائیل و صحه گذاری بر سیاستهای منطقه ای آمریکا ، تدوین کننده آن بودند .<br />
<br />
سیر این مذاکرات به صورتی بود که [[عرفات ، یاسر|عرفات]] با حرص و ولع زیاد ، عاجزانه در انعقاد این پیمان کوشید . رژیم صهیونیستی نیز توانست با ترسیم خط حایل بین خود و فلسطینیان مبارز در سرزمین اشغالی ، به ویژه در این دو منطقه که کانون اصلی شکل گیری انتفاضه است ، قدرت برتر نظامی ، سیاسی و اقتصادی خود را در منطقه حفظ و از نیروهای ساف ، به جای نیروی اسرائیلی در سرکوبی انتفاضه فلسطینیان استفاده کند . از سوی دیگر ، با رهایی از این دو منطقه ، آزادی عمل بیشتری در دیگر بخشهای فلسطین اشغالی داشته باشد .<br />
<br />
بدین لحاظ ، حکومت خودگردان فلسطین بر اساس توافقنامه اسلو میان [[سازمان آزادی بخش فلسطین|سازمان آزادی بخش فلسطین]] و اسرائیل با میانجی گری آمریکا در سال 1993 تشکیل شد . به این ترتیب ، رژیم اشغالگر قدس توانست با قرار دادن ساف در برابر انتفاضه فلسطین ، از آن به عنوان نیروی سرکوبگر استفاده و جان سربازان اسرائیلی را از عملیات ایثارگرانه [[نیروهای شرکت کننده در انتفاضه|نیروهای شرکت کننده در انتفاضه]] حفظ کند .<br />
<br />
در این زمان ، تبلیغات نظام سلطه ی جهانی و نظر برخی از کارشناسان و نظریه پردازان سیاسی غرب در این جهت بود که سایر [[عرفات ، یاسر|عرفات]] با قبول طرح غزه - - [[اریحا ( شهر - )|اریحا]] و خودمختاری این دو مطنقه ، که مجموعا چیزی حدود دو درصد سرزمینهای اشغالی می شود ، موجودیت فلسطین را از قربانی شدن در مسلخ مذاکرات صلح کشورهای عربی - - شرکت کننده در مذاکرات صلح خاورمیانه - - نجات داد و با این اقدام خویش ، برای همیشه مسأله فلسطین را - - که برگ برنده ای در دست کشورهای عربی بود - - از دست آنان گرفت .<br />
<br />
زیرا سوریه و اردن قبل از برگزاری کنفرانس صلح خاورمیانه و در مدت مذاکرات دو جانبه با اسرائیل ، از مسأله فلسطین به عنوان برگ برنده استفاده می کردند .<br />
<br />
البته یاسر [[عرفات ، یاسر|عرفات]] رهبر ساف برای خارج کرده مسأله فلسطین از دست کشورهای عربی مذاکره کننده ، بهای سنگینی پرداخت . زیرا اهداف عمده آمریکا و رژیم صهیونیستی پس از گذشت نیم قرن از بنیان گذاری اسرائیل ، تحقق یافت .<br />
<br />
تحقق خواسته ها و اهدافی که صهیونیستها هیچ گاه تصور نمی کردند به این سادگی و با این بهای اندک بتوانند به آن دست یابند ، زیرا مناطق غزه و اریحا ، نه تنها به لحاظ موقعیت استراتژیک و منافع اقتصادی ، چندان اهمیتی برای اسرائیل نداشته ، بلکه دو مکان جدا از یکدیگر و در واقع کانون شکل گیری بخشی از انتفاضه فلسطین در سرزمینهای اشغالی بود . وجود یک نیروی واسطه فلسطینی بین مبارزان مسلمان فلسطین و ارتش رژیم اشغالگر قدس در این دو منطقه ، به لحاظ امنیتی ، بسیاری از اهداف اسرائیل را تأمین<br />
<br />
کرده و می کند .<br />
<br />
شهرهای کوچک غزه - - [[اریحا ( شهر - )|اریحا]] در داخل سرزمینهای اشغالی ، که در چارچوب توافقنامه ساف - - اسرائیل از سوی رژیم صهیونیستی ، به ساف واگذار شد ، در مجموع چیزی حدود دو درصد سرزمینهای اشغال شده فلسطین را تشکیل می دهد .<br />
<br />
غزه در غرب فلسطین و [[اریحا ( شهر - )|اریحا]] در شمال [[بحرالمیت|بحرالمیت]] و غرب رود اردن ، در دو منطقه اشغالی موسوم به کرانه باختری رود اردن واقع شده است و منطقه مذکور همراه با باریکه ای که شهرهای غزه ، [[خان یونس ( شهر - ) |خان یونس]] و [[رفح ( شهر - ) |رفح]] قرار دارند ، تا پیش از جنگ شش روزه 1967 ، به ترتیب متعلق به اردن و مصر بود . در جریان جنگ شش روزه ، این مناطق به اشغال صهیونیستها در آمد .<br />
<br />
پس از امضای طرح خودگردانی فلسطینیان در غزه و [[اریحا ( شهر - )|اریحا]] ، برخی گروهها و شخصیت های فلسطینی ، به ویژه جنبشهای اسلامی فلسطین ، مواضع مخالفی در قبال آن اتخاذ کردند . ولی تأکید [[عرفات ، یاسر|عرفات]] ، رئیس ساف ، بر توافق با اسرائیل و به دست گیری حکومت خودگردان در دو منطقه غزه و [[اریحا ( شهر - )|اریحا]] ، زمینه های درگیری و کشمکش های جدید در صحنه فلسطین را فراهم آورد .<br />
<br />
در عمل ، سرزمینهای اشغالی فلسطین ، به ویژه منطقه غزه ، شاهد رویارویی دو جریان فلسطینی با یکدیگر شد . یکی خواهان اجرای طرح خودگردانی غزه و [[اریحا ( شهر - )|اریحا]] و توقف انتفاضه و عملیات ضد صهیونیستی بود و دیگری بر ادامه عملیات انتفاضه و سرکوب نیروهای صهیونیستی تا پیروزی کامل تأکید داشت .<br />
<br />
این حکومت که در مناطق خاصی مجاز به اعمال حاکمیت می باشد پس از قرارداد اسلو به عنوان نماینده ملت فلسطین در گفت و گوهای صلح با اسرائیلی ها و در مجامع بین المللی مطرح شد .<br />
<br />
پس از تشکیل حکومت خودگردان فلسطین که همانند هر دولت دیگری دارای ساختار حکومتی است عملاً نقش آفرینی [[سازمان آزادی بخش فلسطین|سازمان آزادی بخش فلسطین]] ( ساف ) کم رنگ شد و از این زمان حکومت خودگردان فلسطین به<br />
<br />
ریاست یاسر [[عرفات ، یاسر|عرفات]] و پس از فوت او ، ابومازن ( محمود عباس ) به فعالیت خود ادامه داد .<br />
<br />
در یک جمع بندی کلی از تشکیل حکومت خودگردان فلسطین می توان به طور خلاصه نتیجه گرفت که تشکیل این دولت ، انتفاضه فلسطین را محدود کرد و آن را تحت فشار قرار داد و قیام فلسطینیان را از شکل مبارزه فلسطینی - - اسرائیلی به درگیری فلسطینی - - فلسطینی نیز تعمیم داد و رژیم صهیونیستی را از یک دردسر بزرگ به نام انتفاضه برای مدتی رها ساخت .<br />
<br />
==ب - قوه مقننه : ==<br />
<br />
مجلس قانونگذار فلسطین ( پارلمان )<br />
<br />
قوه مقننه که همان مجلس یا پارلمان است در سال 1996 تشکیل شد . نام رسمی این مجلس " المجلس التشریعی " است که دارای 88 عضو می باشد . [[مجلس قانونگذاری فلسطین|مجلس قانونگذاری فلسطین]] با سه هدف عمده تشکیل شده است .<br />
<br />
نخست : قانونگذاری و تصویب قوانین و اصلاح و یا لغو آن .<br />
<br />
دوم : نظارت بر رفتار قوه مجریه و میزان پایبندی این قوه به مفاد قانون اساسی .<br />
<br />
به گفته کارشناسان یکی از مشکلات و اشکالات سیاست نظارت [[مجلس قانونگذاری فلسطین|مجلس قانونگذاری فلسطین]] ، نظارت مالی بر قوه مجریه است . به طوری که یک ناظر کل و حسابرس مستقل تعیین می شود تا درباره این موضوع که آیا هزینه های حکومت بر اساس بودجه یی است که پارلمان آن را تصویب کرده یا نه ، بحث و بررسی کند .<br />
<br />
سوم : پاسخگویی و این یکی از وظایف اساسی قوه مقننه است و ارتباط مستحکمی با وظیفه رقابت او نیز دارد . قوه مقننه این [[حق|حق]] را دارد که اعضای قوه مجریه را استیضاح کند و در مورد صلاحیت آنان بازنگری کند . این قوه همچنین می تواند به کابینه دولت عدم رأی اعتماد دهد و یا اینکه برخی از اعضای حکومت را مورد تأیید قرار ندهد .<br />
<br />
پارلمان همچنین [[حق|حق]] درخواست استعفای برخی اعضای قوه مجریه را در صورت اثبات ناکارآمدی آنان از<br />
<br />
طرق کمیته های تخصصی برای خود محفوظ می داند . این مجلس از زمان تأسیس خود تا سال 2006 میلادی ده دوره انتخاباتی را برگزار کرده است .<br />
<br />
==ج - نیروهای امنیتی : ==<br />
<br />
نک : [[نیروهای امنیتی نهاد خودگردان فلسطین|نیروهای امنیتی نهاد خودگردان فلسطین]]<br />
<br />
==مآخذ : ==<br />
#زبیگنیو ، برژینسکی ، '''''سیاست خارجی آمریکا در خاورمیانه''''' ، حمید احمدی ( تهران : نشر سفیر ، 1369 ) .<br />
#روزنامه '''''نداء الوطن''''' ، هفتم سپتامبر 1993 .</div>Wikiadmin