Wikiadmin در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۷

2020-07-15T01:47:23Z

صفحهٔ تازه

[[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] یکی از بنیامین [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] (Benjamin Netenyahu)رهبر جناح لیکود ، جانشین اسحاق شامیر در رهبری حزب از سال 1993 تا شروع دوره ریاست [[شارون ، آریل|شارون]] ( 1999 ) و نیز نخست وزیر اسرائیل از سال 2009 است . وی در سال 1949 در شهر [[تل آویو ( شهر - ) |تل آویو]] در فلسطین به دنیا آمد .

برای گذراندن خدمت نظام وظیفه به [[ارتش اسرائیل|ارتش اسرائیل]] پیوست و در یگان نظامی " مختارة " خدمت کرد و با درجه استواری خدمتش پایان یافت .

رهبران رژیم صهیونیستی - اگر نگوییم برجسته ترین رهبر از میان [[نخبگان جدید|نخبگان جدید]] است - و شاید یکی از برجسته ترین آنهاست و در رشته معماری تحصیل کرد و سپس ( در آموزشگاه فن آوری ماساچوست در ایالات متحده در رشته مهندسی شهرسازی و مدیریت خدمات ، دانشنامه فوق لیسانس دریافت داشت .

او همواره به مدارک دانشگاهی که از ایالات متحده دریافت است افتخار می کند . سه بار ازدواج کرد و آخرین بار با زنی به نام ساره که مهماندار هواپیما و در یکی از سفرهایش با او برخورد کرده بود ازدواج کرد ( [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] بارها به خیانت هایش به همسرش اعتراف کرده است ) . رفتار خود ساره نیز به موضوع مطرح در مطبوعات اسرائیل تبدیل شده است .

وقتی که موشه آرنز ، وزیر امور خارجه بود ، [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] را قائم مقام خود کرد و سپس او را به سفارت اسرائیل در ایالات متحده گماشت . وی در آمریکا به یک شخصیت تلویزیونی معروف تبدل شد و مورد توجه رسانه ها و یهودیان و ثروتمندان ، نظیر رونالد لاودر ، فروشنده لوازم آرایش و اروینگ مسکویچ قرار گرفت . مسکویچ ، قدرتمندی است که اکنون در حومه قدس ، شهرکهای " غیرمجاز " می سازد ( براساس برخی برآوردها ، 85 درصد از یهودیان آمریکا مخالف [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] هستند ) .

[[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] در نظر داشت وارد جرگه بازرگانان شود ، اما

( پس از مرگ برادرش ) به اسرائیل بازگشت و در یکی از یگانها کوماندو ، تحت فرمان ایهود [[باراک ، ایهود|باراک]] خدمت کرد . وی سپس در سال 1993 نماینده وزیر تبلیغات در دفتر نخست وزیر شد و از آنجا رئیس حزب لیکود و سپس نخست وزیر شد !

معمولاً قضیه خانواده [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] سر و صدا ایجاد می کند ؛ لذا جا دارد که نخست یادآور شویم که برادر وی یوناثان در حمله به فرودگاه انتبه کشته شد ( گفته می شود که او فرمانده این حمله بود ) . یوناثان ، بزرگ خانواده و پرچمدار آن بود ، اما پدرش بنزیون [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] ( که هشتاد و هفت ساله است و هنوز در زمینه فرهنگی فعالیت دارد ) یک شخصیت محافظه کار و مستحکم و از طرفداران ولادیمیر ژابوتنسکی ، رهبر تجدیدنظرطلب فاشیست بود . اما او با بگین و دار و دسته اش اختلاف پیدا کرد و باقی عمرش را به صورت شبه [[تبعید|تبعید]] ، ( به میل خود ) در ایالات متحده گذراند .

وی در نزدیکی فیلادلفیا به سر می برد و عمر خود را به تحقیق در مورد دادگاه های تفتیش عقاید [[اسپانیا و اسرائیل ، ( روابط - )|اسپانیا]] می گذراند ( عنوان کتاب او این است : اصول تفتیش عقاید در [[اسپانیا و اسرائیل ، ( روابط - )|اسپانیا]] در قرن پانزدهم ) . خلاصه تز او این است که یهودی که می خواهد با یک جامعه همگون شود همیشه با نفرت عمیق نسبت به خود و نسبت به کل یهودیان روبه رو می شود ؛ زیرا یهودی همیشه مورد تنفر دیگران بوده است و چون نمی تواند از این وضعیت خارج شود ، باید ( به گفته ژابوتنسکی ) به دور خود یک " دیوار فولادی " بکشد و امنیت خود را به دیگران نسپارد .

این حقایق که در زندگی شخصی [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] وجود دارد در عالم خارج نیز واقعیت دارد و می توان پیشینه خانوادگی او و میزان تأثیر آن را بر تمرکز بیش از حد [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] بر تروریسم مدنظر قرار داد ( پس از مرگ یوناثان ، [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] کنفرانسی راجع به تروریسم برگزار کرد و چند کتاب در این زمینه نوشت ) . آیا این نشانگر آن نیست که پدر او که یک تجدیدنظرطلب بود و از دیگران تنفر داشت ، نگرش [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] را شکل داده است .

یکی از دشمنان [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] ( به نام یوری درومی که در دوران نخست وزیری رابین ، سخنگوی دولت بود ) می گوید : " اگر کسی با اندیشه های نزاع ، تربیت شده باشد چگونه می تواند با روند صلح وفق پیدا کند ؟ اگر نزاع از بین بورد دیگر چه چیزی باقی می ماند ؟ " . با وجود همه اینها [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] همواره می کوشد تا از گذشته خود بگریزد و انکار کند که این گذشته در شکل دهی به دیدگاههای او نقشی ریشه ای داشته است .

[[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] مورد انتقاد بسیاری از اعضای جناح چپ اسرائیل و نهاد لیبرال قرار گرفته است . مثلاً شالیو ( نویسنده روزنامه معاریو ) او را از نظر فریبکاری و توان حیله گری با ریچارد نیکسون ، رئیس جمهور آمریکا مقایسه می کند و یوئیل مارکوس ( از روزنامه هاآرتس ) معتقد است که [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] اسرائیل را به سوی فاجعه سوق می دهد و معاونانش نیز او را در این زمینه یاری می دهند ( گفتنی است که [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] ، کارشناسان لیکود را کنار گذاشت و گروه کوچکی از مشاوران را برگزید ) .

بعضی ها او را " نخست وزیر تفلون " توصیف می کنند ( یعنی کسی که هیچ چیز به عقل او نمی چسبد ) . این وصف ، برای نخستین بار به رونالد ریگان ، رئیس جمهور آمریکا نسبت داده شده بود . بعضی ها نیز او را نخست وزیر شبه واقعی ( virtual Prime minister ) می نامند . واژه virtualدر رشته کامپیوتر به کار می رود و منظور از آن ، virtual realityیعنی " شبه واقعی " است .

بنابراین او یک نخست وزیر واقعی نیست و فقط " شبه نخست وزیر " یا " تقریبا نخست وزیر " و یا " به سختی نخست وزیر " است . شاید بدترین وصف ، همان باشد که پس از شکست عملیات امان ، یعنی تلاش برای ترور [[مشعل ، خالد|خالد مشعل]] به او نسبت داده شد ؛ زیرا کسی او را serial blundererخواند که این عبارت ، شکل دیگری از عبارت serial killer است ؛ یعنی تبهکاری که براساس یک برنامه از پیش وضع شده می کشد و جنایاتش ، شیوه یکسانی دارد .

[[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] در این معنا تبهکار نیست ؛ بلکه " خطاکار " است و مثل همه تبهکاران یکی پس از دیگری مرتکب

خطا - جنایت می شود . البته این تصور که یک برنامه دقیقی برای ارتکاب خطا وجود داشته باشد امر مشکوکی است ( نمی دانیم پس از شکست عملیات سوئیس ، نخست وزیر بینوا چه نام هایی پیدا کرد ؟ ) .

از نظر چپ لیبرال اشکنازی ، این خطاها چیست ؟ مهمترین خطا متوقف ساختن روند اسلو - تنها امید صلح پایدار از نظر آنها - - بود . برخی از تحلیل گران با توجه به چهره serial blunderer این سئوال را مطرح می کنند که آیا [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] این خطاها را عمدا مرتکب شده است یا این خطاها نیز در چارچوب خطاهای مستمر او می گنجد ؟ و یا ( به قول [[اونیری ، یوری|یوری اونیری]] ) او روباه است یا یک احمق ؟

اما این [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] کیست ؟ [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] در کتابش با عنوان " جایی زیر آفتاب " و در دیگر نوشته هایش ، نگرش صهیونیسم را که مبتنی بر حقانیت مطلق یهودیان در آن چیزی است که " سرزمین تاریخی اسرائیل " نامیده می شود ، نیز صهیونیسم داروینی را مبنا قرار می دهد و تأکید می کند که اسرائیل در همه جنگ ها علیه اعراب به پیروزی رسید . [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] سپس برای تأیید نظر خود به شواهد تاریخی ، ژئوپولیتیک و تلمودی اشاره می کند . آنگاه مطابق عادت صهیونیستها به این اکتفا نمی کند ، بلکه فاجعه ملت یهود و کشتار جمعی آنان را به همه یادآوری نموده ، در عین حال ، بر قدرت این ملت برای خیزش تأکید می کند .

[[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] صراحتا می گوید که اعراب فقط زبان زور را می فهمند و امضای صلح با اعراب مثل این است که یک ماهی در یک جعبه شیشه ای قرار داده شود و انتظار رود که ماهی یاد بگیرد که به دیواره شیشه ای جعبه برخورد نکند . استفاده از تصاویر مجازی برگرفته از طبیعت برای سخن گفتن از اعراب ، مسأله ای است که در گفتمان صهیونیستی رواج دارد . این تصاویر مجازی که از حتمیت برخوردار است اعراب را نادیده می انگارد .

[[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] معتقد است که باید با سلاح بازدارندگی ، اعراب را واداشت که وجود اسرائیل را به رسمیت بشناسد و تنها صلحی که با اعراب امکانپذیر است " صلح بازدارنده " است که در برابر آن " صلح دموکراسی ها " قرار دارد که

برای اعراب مناسب نیست ؛ زیرا اسرائیل یک کشور دموکرات غربی است که در یک محیط متخاصم بدوی واقع شده است ( این کلام او شبیه گفته ایهود باراک است که از دموکراسی اسرائیل در یک جنگل انبوه سخن گفته بود ) .

آینده اسرائیل مستلزم آن است که خود را در یک " پرده فولادی " مستحکم سازد ( این عبارت ژابوتنسکی است که بنزیون [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] آن را اقتباس کرده است ) . اسرائیل باید طرح عمق راهبردی جغرافیایی را در اولویت قرار دهد و نسبت به این محیط ، گشایش نداشته باشد و همراه با آن باید فعالیتهایی را در منطقه انجام دهد که منافع حیاتی اسرائیل را تأمین کند .

چه چیزی [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] را در سال 1996 در کشور صهیونیست به قدرت رساند ؟ برای پاسخ به این پرسش باید قضیه را از همه جوانب مدنظر قرار دهیم و عوامل متعددی را مطرح کنیم ؛ زیرا پاسخ یک جانبه - - اگرچه بسیار رضایت بخش خواهد بود - - اما کفایت نمی کند .
#نخست می توان عوامل اجرایی یعنی تغییر شیوه انتخاب را نادیده گرفت ؛ زیرا [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] نخستین نخست وزیر اسرائیلی است که با رأی گیری مستقیم انتخاب شد و براساس این شیوه انتخاب ، برکناری نخست وزیر تنها در صورتی امکانپذیر است که 81 عضو پارلمان ( از مجموع 120 عضو ) با برکناری او موافقت کنند و باید فقط ظرف 60 روز ، انتخابات برای گزینش نخست وزیر جدید برگزار شود .

رأی عدم اعتماد به نخست وزیر و هیأت دولت نیز با اکثریت 61 عضو پارلمان امکانپذیر است و باید ظرف 60 روز ، انتخابات جدید پارلمانی برگزیده شود ( رأی عدم اعتماد مستلزم آن نیست که نخست وزیر استعفا دهد ) .

به همین علت ، بعضی معتقدند که [[نظام سیاسی اسرائیل|نظام سیاسی اسرائیل]] به یک نظام شبه دیکتاتوری تبدیل شده است و احزاب و پارلمان را محدود کرده است . هدف احزاب بزرگ ( کارگر و لیکود ) که قانون خاصی را درباره انتخابات مستقیم گذراندند ، خنثی کردن احزاب کوچک و تقویت

نخست وزیر بود ( این در حالی است که قدرت دو حزب بزرگ به طور فزاینده رو به کاهش است ) .

این چیزی بود که گمان می رفت . اما آنچه که رخ داد کاملاً به عکس بود ؛ زیرا قدرت احزاب کوچک افزایش یافت و به ویژه نخست وزیر در برابر شورای حزب خود یا پارلمان ، غیرمسئول شد . لذا او از حزب خود " آزاد " اما در عین حال ، به احزاب کوچک " اتکای بیشتر " ی پیدا کر و این احزاب ، قدرت جدیدی را در جامعه تشکیل دادند : از 68 کرسی در پارلمان که [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] بدان متکی است ، 36 کرسی از آن احزاب کوچک است ؛ 10 کرسی متعلق به شاس و 9 کرسی از آن حزب مذهبی ملی است یعنی بیش از نصف کرسی ها در اختیار دو حزب است که هر دو مذهبی هستند .

این احزاب کوچک ، از این وضعیت بسیار خرسندند و پس از آن که به چنین پیروزی دست یافتند و نخست وزیر به چنگ آنها افتاد نمی خواهند انتخابات دیگری برگزار شود ؛ مثلاً شارانسکی اکنون " استاد 10 درصد " نامیده می شود ؛ زیرا گفته بود که اگر ثابت شود که 10 درصد شایعات درباره [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] و رسوایی باراون ( در مورد چگونگی از پیش پا برداشتن کارمندان عالی رتبه توسط او ) صحیح است او بی درنگ استعفا خواهد داد .

اما دریافت که رأی دهندگانی که به [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] رأی دادند ، به چنین مسایلی اهمیت نمی دهند . نیازی به گفتن نیست که احزاب مذهبی نیز نمی خواهند انتخابات مجددا برگزار شود ؛ زیر آنها به وزارتخانه هایی که می خواستند دست یافتند و [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] نیز از رشوه گرفتن از آنها خودداری نمی کند . همان طور که جدعون سامت ( تحلیل گر سیاسی اسرائیلی ) می گوید ، جوهر قضیه ، خطاهای [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] نیست ، بلکه شرکای او در ائتلاف هستند که می کوشند به هر قیمتی که شده او را حفظ کنند و وارد مسایل اجتماعی نشوند . اما تنها احزاب عرب نگران سرنگونی [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] نیستند .

[[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] عملاً " امرا " و " اشراف " لیکود ( فرزندان بنیانگذاران حزب که در اصطلاح آمریکایی به آنها پادشاه سازان ( King makers ) گفته می شود ) نظیر دانی زئیو بگین ( پسر [[بگین ، مناخیم|مناخیم بگین]] ) و [[دان|دان]] مریدور ( پسر یعقوب

مریدور ) را قاطعانه کنار گذاشت و هیچ کس هم در برابر او مقاومت نکرد هم اکنون پیشنهاد شده است که قانون انتخابات اصلاح شود تا بتوان بدون آنکه پارلمان منحل شود ، نخست وزیر را با اکثریت 61 رأی برکنار کرد ( انحلال پارلمان مستلزم اجرای انتخابات پارلمانی زودرس است - - که همان طور که گفته شد - - احزاب علاقه ای به ورود در این انتخابات ندارند ) .

[[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] با [[شارون ، آریل|شارون]] به توافقهایی دست یافت ، اما سپس [[شارون ، آریل|شارون]] را کنار گذاشت و یعقوب نئمان را به وزارت دارایی و عضویت هیأت دولت کوچک منصوب کرد .
#باید به آنچه که یهو شواط هرکابی " سندروم برکوخبا " نامید نیز اشاره کرد . منظور از آن حالت ذهنی اسرائیلی ها در برابر بحرانهاست . بسیاری از اندیشمندان اسرائیلی در طی انتفاضه مبارک ، مسأله شخصیت اسرائیلی را مورد توجه قرار دادند .

آنها مسأله ناتوانی یهودیان و عدم قابلیت آنها را برای حکومت مطرح می سازند و معتقدند که اسرائیلی ها و حتی همه ملت یهود ، از آداب کشورداری و حکومت ، بی بهره اند ( و این یعنی اینکه آنها حس تاریخی ندارند ) و با واقعیات مبارزه می کنند و درک نمی کنند که دشمن هم اراده دارد و باید آن را مدنظر قرار داد .

آنها سیاستهای خود را در عالم انتزاعی و براساس نیازهای صهیونیسم وضع می کنند ؛ به طوری که گویا در عالم غیرواقع ]و اسطوره ای که مخالف تاریخ است] به سر می برند و نظم جهانی و امنیت و مطالباتی را که این دو برای دیگران ایجاد می کنند نادیده می گیرند . همه اینها ناشی از نوعی تنگ نظری است که با تاریخ تعارض دارد .
#( همان طور که استاد محمد حسنین هیکل در بخش سوم کتاب مذاکرات سری می نویسد ) اسرائیل خود را نه به عنوان یک جامعه جنگی قبول دارد و نه به عنوان یک جامعه در حال صلح و نمی خواهد در برابر صلح ، چیزی بپردازد و در چارچوب اسطوره توراتی سیر می کند .

خود [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] می گوید : " مرا اکثریت رأی دهندگان اسرائیلی برگزیده اند " . بنابراین آیا آنها ناگهان دیوانه

شده اند ؟ اگر آنها از اسلو خرسند بودند این کار نمی کردند ؛ زیرا اسلو در درون خود میکروبی دارد که اسرائیل را نابود می کند نه صلح را نصیب اسرائیلی ها می کند و نه امنیت را .
#اما از شگفتی هایی که باید به ثبت برسد و مورد توجه قرار گیرد این است که نسل جدید که از خدمت نظامی می گریزد و به آن اهمیت نمی دهد به قول اونیری شالیط ( استاد علوم سیاسی در دانشگاه نظامی ) یک نسل " نظامی تر " است .

به گفته شالیط ، در نخستین روزهای مهاجرت شعار رایج این بود که " شلیک کن و سپس اشک بریز " . جنگ بر فرزندان نسل قدیم ، تحمیل شده بود و جنگ ها ، حالت اختیاری نداشت . همان طور که همه می دانند ، جنگ یا چیز وحشتناک است . اما اعضای نسل جدید ، " جنگ اختیاری " زیادی را ( نظیر اشغال لبنان و سرکوب انتفاضه ) به راه انداختند ؛ یعنی جنگ هایی که به اختیار کامل اسرائیلی ها رخ داد .

اعضای این نسل در جایی که " سرزمین اسرائیل " خوانده می شود به دنیا آمده اند ، لذا کاملاً معتقدند که اشغال به زور ، یک " امر طبیعی " است و کرانه باختری ، occupied ( سرزمین اشغالی ) نیست ، بلکه سرزمین قومی توراتی است و بنابراین ( براساس اصطلاح آمریکایی ) ، یک سرزمین " مورد منازعه " یا disputed است و یهودیان باید آن را حفظ کنند و [[حق|حق]] ندارند که از آن دست بردارند و یا درباره آن مذاکره کنند . اعراب در اینجا ، " اعراب یهودا و سامره " هستند و در نتیجه ، " پایمال کردن " حقوق آنها برای یهودیان ، هیچ مشکل اخلاقی ایجاد نمی کند .

اعضاء این نسل با [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] چندان تفاوتی ندارند که گفته است : " هیچ رود یا دریایی وجود ندارد که کرانه باختری را از دیگر سرزمینهای اسرائیلی جدا کند . خود کرانه باختری بخشی از کشور اسرائیل و مرکز کشور است... این منطقه حیات خلوت ماست و برای ما یک سرزمین غریبه نیست " .

وی می افزاید : " مناطق غیرمسکونی یا کم جمعیت در چارچوب حل و فصل نهایی و سازش جزو مناطق امنیتی

خواهد بود که با یکدیگر ارتباط جغرافیایی دارد و تصمیم بر آن شده است که گذرگاههای امنیتی و راههایی که شهرکها را به هم پیوند می دهد مورد حفاظت قرار گیرد . اینکه [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] از تصویرهای مجازی مربوط به مکان استفاده می کند ، نشانگر آن است که زمان و تاریخ از نظر او چندان اهمیت ندارد . او از این نظر با دیگر فرزندان نسل خودش تفاوتی ندارد ، چه آنها چیزی جز سرزمین و امنیت اسرائیل را نمی بینند و متوجه گذشته و آینده و اعراب پیرامون خود نیستند .
#از ویژگی های این نسل این است که اعضای آن هیچ گاه یهودستیزی را احساس نکرده اند ( و با وجود این نسل جدید بیشتر به راست گرایش دارد ) . مقایسه ای که میان جوانان آلمانی و جوانان اسرائیلی صورت گرفته و به چاپ رسیده نشان می دهد که جوانان اسرائیلی در برابر بیگانگان ، نژادپرست تر از آلمانی ها هستند . آنها به آنچه که " ذهنیت تبعیدگاه " خوانده می شود توجهی ندارند و حتی یهودیان تبعیدگاه ( یعنی یهودیان جهان ) را درک نمی کنند و زبان ، گفتمان و ناراحتی های آنها را نمی فهمند .

شگفتی در این است که بسیاری از مسایلی که برای یهودیان تبعیدگاه اهمیت دارد برای اعضای این نسل اهمیتی ندارد . آنها به یهودیت و یا به سلطه ارتدوکس بر امور دفن ، طلاق ، ازدواج و یهودی سازی اعتنایی ندارد ( زیرا آنها کاملاً سکولار و جهانی نگر هستند و مسایل محلی برایشان مهم نیست ) .
#نتانیاهو ، چپگرایان را متهم کرده است که آنها " معنای یهودی بودن " را فراموش کرده اند ( نخست وزیر ، این عبارت را در گوش یکی از حاخام ها زمزمه کرد ) . اما آیا نسل [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] معنای یهودیت را می داند ؟ و آیا یهودیت برای این نسل معنایی دارد ؟ از نظر ما این تصور که تجمع صهیونیستی با ظهور [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] ، " یهودی تر " و " سنتی تر " شده است ؛ یک تصور غلط است .

این تجمع در واقع " بسته تر " شده است نه سنتی تر و مذهبی تر . ربط دادن ظهور [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] با یهودی تر و سنتی تر شدن تجمع صهیونیستی لزوما دارای ارزش تفسیری زیادی

نیست . آنچه که در تجمع صهیونیستی رخ می دهد تلاش برای بازگشت به سنت ها ، به معنای متعارف آن نیست ، بلکه تلاشی است از سوی این تجمع برای یافتن ریشه های خود تا به واسطه آن وجود خود را توجیه کند و زمین مستحکمی بیابد تا بتواند بر آن بایستد ( که چنین چیزی در همه جوامع اسکانی وجود دارد ) .

به همین علت ، بسیاری از تحلیل گران گفته اند که انتخابات 1996 برای " منافع سیاسی " ( اجتماعی و اقتصادی ) نبود ، بلکه این انتخابات برای هویت بود ( اگرچه ما با این سخن موافق نیستیم ، اما به خاطر معنایش ، آن را مورد توجه قرار می دهیم ) . در مورد اعضاء اتحاد جدید طرفدار [[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] گفته می شود که آنها " در کشور خود غریب هستند " . گرچه آنها اکثریت را تشکیل می دهند ، اما جناح چپ اشکنازی با آنها مثل یک اقلیت رفتار می کند و مهاجرنشین صهیونیستی را میهن خود و سرزمین پدران خود می داند .

[[نتانیاهو ، بنیامین|نتانیاهو]] اولین مدیر " انجمن یوناثان " متخصص در امور مبارزه با تروریسم ، وزیر مختار سفارت اسرائیل در واشنگتن ( 1984 - 1982 ) ، سپس نماینده دائم در سازمان ملل ( 1988 - 1984 ) بوده است . در سالهای 1988 ، و 1992 به نمایندگی مجلس برگزیده شد . در سالهای 1992 - 1988 معاون وزیر امور خارجه اسرائیل بود . مهمترین مسئولیتهایش عبارتند از : نماینده دائم اسرائیل در سازمان ملل 88 - 1984 ، رهبر حزب لیکود مارس 1993 - - تا ماه مه 1999 ( استعفاء ) ، نخست وزیر اسرائیل ژوئن 1996 - - تا ماه مه 1999 ( پیرو شکست در انتخابات از ایهود [[باراک ، ایهود|باراک]] رهبر حزب کارگر با 42% آراء در برابر 57% آرای حزب مخالف ) و از سال 2009 پس از شکست حزب کادیما در انتخابات پارلمانی این رژیم نخست وزیر اسرائیل شد .

==مآخذ : ==
#المسیری ، عبدالوهاب : ''''' [[دایره المعارف یهود|دایره المعارف یهود]] ، یهودیت و صهیونیسم''''' ، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ#خاورمیانه ، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین ، جلد هفتم ، چاپ اول ، 1383 .
#شریدة ، محمد : ''''' رهبران اسرائیل''''' ، بیژن اسدی و مسعود رحیمی ، انتشارات کویر ، 1378 .

نتانیاهو ، بنیامین - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده

Wikiadmin در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۷

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۷
(بدون تفاوت)