http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%BA%D8%B2%D8%A7%D9%88%DB%8C_%28_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87_-_%29غزاوی ( خانواده - ) - تاریخچهٔ ویرایشها2026-06-06T01:59:31Zتاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.34.2http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%BA%D8%B2%D8%A7%D9%88%DB%8C_(_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87_-_)&diff=7023&oldid=prevWikiadmin: ۱ نسخه واردشده2020-07-15T01:42:28Z<p>۱ نسخه واردشده</p>
<table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface">
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-notice" lang="fa"><div class="mw-diff-empty">(بدون تفاوت)</div>
</td></tr></table>Wikiadminhttp://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%BA%D8%B2%D8%A7%D9%88%DB%8C_(_%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87_-_)&diff=7022&oldid=prevWikiadmin در ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۲2020-07-15T01:42:28Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
<br />
<br />
بیش از یک خانواده است که این لقب را با خود داشته است و منتسب به غزه بود . از هنگامی که سلطه آن به وجود آمد و سیطره آن در زمانهای مختلف بر مناطق مجاور گسترش و بسط یافت . تا آنجا که حاکمان آن روز از [[ممالیک|ممالیک]] گرفته تا عثمانی به اهمیت و فایده آن اعتراف کردند .<br />
<br />
در قرنهای 15 و 16 و 17 میلادی خانواده [[ناصرالدین ( روستای - ) |ناصرالدین]] محمد ، مشهور به " ابن ساعد " که در دهه آخر<br />
<br />
قرن 15 از دولت و حکومت ممالیک سرپیچی و عصیان نمود مشهور گردید . سپس در دهه اول قرن بعدی با آن مصالحه نمود و حکومت [[ممالیک|ممالیک]] به زعامت و رهبری آن بر [[عجلون|عجلون]] و حوران و مناطق خشک مجاور اعتراف نمود .<br />
<br />
از بارزترین رهبران این خانواده در قرن شانزدهم میلادی " قانصوه بن مساعدة الغزاوی " حاکم [[عجلون|عجلون]] و کرک و امیر حج شامی ( که در اول محرم سال 1000 هجری قمری برابر با 19 اکتبر 1591 میلادی ) بوده اند . بعد از او پسرش " احمد " حاکم [[عجلون|عجلون]] و کرک و شوبک و بعد از او نیز پسرش ( پسر احمد ) حمیدان گردیدند . ولی شهرت این دو نفر به اندازه شهرت " قانصوه " نبوده است . زیرا در زمان آنها فخرالدین بن قرقماز طغیان می نماید و شهرت و آوازه آن بر تمامی أمرای محلی در فلسطین در طول نیمه اول قرن هفدهم میلادی پراکنده می شود .<br />
<br />
از دیگر خانواده های [[غزاوی|غزاوی]] که در طول دو قرن هفدهم و هیجدهم میلادی مشهور گردیده عبارت است از خانواده مصطفی پاشا ابوشاهین . همچنین فرزندانش رضوان و بهرام که به شهرت رسیدند . در [[ممالیک|ممالیک]] بهرام [[فروخ بن عبدالله ( 1030 ه - 1620 ) |فروخ بن عبدالله]] شرکی و از بچه های رضوان أمیر احمد که حاکم غزه بعد از پدرش بود ، به شهرت رسیدند و تمام مسئولیتهای آن را تا حدود 30 سال ( بین 979 تا 1009 ه ) ، به عهده داشتند .<br />
<br />
جانشین احمد ، پسرش حسن بود که به عنوان حاکم غزه انتخاب شد و به سبب وفات وی در 1054 ه پسر او به نام حسین همراه پسرش حاکمیت غزه و [[بیت المقدس ( شهر - ) |بیت المقدس]] و [[نابلس ( شهر - ) |نابلس]] در دهه های پنجاه و شصت قرن هفدهم میلادی را از آن خود کردند . هنگامی که حسین الدوله در سال 1073 ه به قتل رسید ، این خانواده اعتبار خود را از دست داد و رو به پستی گذاشت و بعد از آن دیگر هیچ کس از فرزندان این خاندان به منصب حاکمیت نرسید .<br />
<br />
از خانواده [[غزاوی|غزاوی]] که در قرن 18 میلادی به شهرت رسیدند عبارت است از حسین پاشا بن مکی که مورخ دمشقی معاصر " میخائیل بریک " نویسنده تاریخ شام بین 1720 م و 1982 م . وی از طبقه دوم فرزندان عرب ، بعد از " [[آل العظم ( خاندان - )|آل العظم]] " بود که ولایت بر شام را داشتند و حسین پاشا از حکومت غزه به حکم ولایت شام به دنبال عزل اسعد پاشا العظم از این مقام در سال 1757 میلادی برکنار گردید .<br />
<br />
به دنبال آن أسعد پاشا به راهزنی افتاد و حتی به یک<br />
<br />
قافله حج که سرپرستی آن با حسین پاشابن مکی والی دمشق بود ، حمله برده و تمام اموال آن قافله را غارت کردند . در واقع همین حادثه باعث عزل حسین پاشا از منصب ولایت شام شد .<br />
<br />
سپس در سال 1762 به عنوان والی مرعش تعیین گردید و هنگامی که در سال دوم از این منصب عزل گردید ، به غزه برگشت و سپس در جنگی که بین " بدوی " از بنی صخر و " وحیدات " در سال 1783 اتفاق افتاد ، کشته شد .<br />
<br />
شهرت و آوازه این خانواده به دلایل زیادی برمی گردد از جمله اینکه منطقه و محلی که این خانواده بر آن سیطره پیدا کرده بودند ، یعنی بین غزه و [[عجلون|عجلون]] و [[نابلس ( شهر - ) |نابلس]] و [[بیت المقدس ( شهر - ) |بیت المقدس]] یک مرکز مهم استراتژیک و اقتصادی بوده است . همچنین از ابتدای وجود " بدوی " در این منطقه به اهمیت آن اعتراف می کردند .<br />
<br />
خانواده " بدوی " در فلسطین در کنار دو خانواده مصطفی ابوشاهین و [[ناصرالدین ( روستای - ) |ناصرالدین]] محمدبن ساعد ، آل طربای و آل فروخ و آل فریخ به شهرت رسیده است . حتی [[ممالیک|ممالیک]] و پادشاهان عثمانی به وجود این خانواده ها در مناطق تحت حکومت آنها در فلسطین اعتراف کردند که سعی داشتند آنها را تحت سلطه و سیطره خود قرار داده و آنها را به خدمت خود بگیرند تا از شر آنها در امان باشند . لذا برای دستیابی به چنین اهدافی بزرگان و رهبران آنها را به عنوان حاکم در شهرستانهای مختلف تعیین و منصوب می کردند و آنها را در واقع مسئول جمع آوری مالیاتهای حکومتی می کردند .<br />
<br />
همچنین به عنوان امیر و سرپرست حج شاهی برای تأمین سلامت حجاج و انتقال آنها تعیین می شدند . هنگامی که امیر فخرالدین معنی دوم ( ت 1635 م ) سلطه خود را بر مناطق فلسطین گسترش داد و بر بیشتر این خانواده های محلی غلبه یافت دولت مجبور شد که کارگزار عثمانی را امرای حج قرار دهد . به طوری که این امر باعث بروز تیرگی در روابطشان با قبایل بدوی شد که منجر به تکرار تجاوزات بر کاروانها گردید .<br />
<br />
هنگامی که دولت بر فخرالدین پیروز شد ، وقتی که امرای محلی ضعیف شده بودند ، خلاء سیاسی در فلسطین ایجاد شد و تا قیام ظاهرالعمر الزیدانی در منطقه [[صفد ( شهر - ) |صفد]] - - [[طبریه ( شهر - ) |طبریه]] در قرن هجدهم میلادی پر نشد . ظاهر بر علیه خانواده های محلی که دارای اصول صحرانشین مشهور آن<br />
<br />
زمان بودند طغیان کرد مانند خانواده جوار و خاندان [[طوقان ، سلیمان عبدالرزاق ( 1958 - 1891 ) |طوقان]] در [[نابلس ( شهر - ) |نابلس]] و همچنین قبایل بدوی ( صحرانشین ) مانند سردیه و بنی صخر و بنی صقر .<br />
<br />
فعالیتهای سیاسی در زمان ظاهر در فلسطین از غزه و [[نابلس ( شهر - ) |نابلس]] به [[صفد ( شهر - ) |صفد]] و [[طبریه ( شهر - ) |طبریه]] منتقل شد ، به طوری که وی در آن حکومت می کرد و سپس به [[عکا ( شهر - ) |عکا]] منتقل شد که وی در نیمه دوم قرن هجدهم آن را مستحکم ساخت .<br />
<br />
==مآخذ : ==<br />
#غزاوی ، نجم الدین : ''''' الکواکب السائرة بأعیان المئة العاشرة''''' ، بیروت 19445 - 1959 .<br />
#محبی ، محمدامین : '''''خلاصة الاثرفی أعیان القرن الحادی عشر''''' ، بیروت 1966 .<br />
#بورینی ، حسن بن محمد : '''''تراجم الأعیان من أبناء الزمان''''' ، دمشق 1969 - 1959 .<br />
#بریک ، میخائیل : '''''تاریخ الشام''''' ( 1782 - 1720 ) ، حریصا ، لبنان 1930 .<br />
#رافق ، عبدالکریم : '''''بلاد شام و مصر''''' ، دمشق 1968 .</div>Wikiadmin