http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D9%86%D9%85%D8%B1_%D8%AF%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B4 2026-06-06T03:19:01Z تاریخچهٔ ویرایش‌های این صفحه در ویکی MediaWiki 1.34.2 http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D9%86%D9%85%D8%B1_%D8%AF%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B4&diff=6777&oldid=prev 2020-07-15T01:41:44Z

<p>۱ نسخه واردشده</p> <table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface"> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۴۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-notice" lang="fa"><div class="mw-diff-empty">(بدون تفاوت)</div> </td></tr></table>

Wikiadmin http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D9%86%D9%85%D8%B1_%D8%AF%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B4&diff=6776&oldid=prev 2020-07-15T01:41:44Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> <br /> <br /> ==الف - پیشینه شخصی : ==<br /> <br /> شیخ [[عبدالله نمر درویش|عبدالله نمر درویش]] از چهره های برجسته و رهبر روحانی جنبش اسلامی در اراضی اشغالی 48 در اوایل دهه<br /> <br /> پنجاه در شهر کفر قاسم - - دیده به جهان گشود و تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را نیز در مدارس این شهر سپری کرد . وی تحصیلات خود را در رشته الهیات ادامه داد و در سال 1971 از دانشسرای دینی [[نابلس ( شهر - ) |نابلس]] فارغ التحصیل شد .<br /> <br /> نمر درویش مؤسس و بنیانگذار تشکل جنبش اسلامی ( در اراضی اشغالی 48 ) در سال 1972 ، مؤسس و رئیس سازمان شبه نظامی اسره الجهاد در سال 1979 ، مؤسس جنبش جوانان مسلمان در سال 1985 ، عضو هیأت تحریریه ماهنامه اسلامی الصراط در سال 1987 و همچنین ریاست شهرداری [[کفرقاسم ، کشتار ( 29 اکتبر 1956 ) |کفرقاسم]] در سال 1989 را برعهده داشته است .<br /> <br /> وی پس از سالها فعالیت بی وقفه و مستمر در جنبش اسلامی ، در سال 1998 مدیریت اجرایی این جنبش را به نیروی جوان تری به نام &quot; شیخ ابراهیم [[صرصور ، ابراهیم عبدالله|صرصور]] &quot; واگذار نمود و خود سپس به عنوان رهبر روحانی و معنوی جنبش اسلامی این جریان را رهبری می کند .<br /> <br /> ==ب - سوابق سیاسی و اجتماعی : ==<br /> <br /> شیخ نمر درویش به عنوان یکی از برجسته ترین چهره های مسلمان و مبارز عرب در اراضی اشغالی 48 می باشد که تشکل اسلامی تحت رهبری او به دلیل ارائه خدمات گسترده رفاهی ، اجتماعی و فرهنگی به اعراب بدوی منطقه [[نقب|نقب]] از محبوبیت بسیاری در نزد آنان برخوردار است .<br /> <br /> نکته قابل توجه در باب سوابق سیاسی درویش ، ورود او به عرصه فعالیتهای سیاسی و مبارزاتی از سالهای آغازین دهه 1970 می باشد .<br /> <br /> در پی گسترش دامنه فعالیتهای اسلامگرایان در اراضی اشغالی 48 ، شیخ نمر درویش در سال 1972 اولین هسته جنبش اسلامی را در [[کفرقاسم ، کشتار ( 29 اکتبر 1956 ) |کفرقاسم]] تشکیل داد و تا سال 1979 در چارچوب این جنبش به فعالیتهای مختلفی در زمینه امور دینی و مذهبی پرداخت .<br /> <br /> ضمن اینکه تلاشهای وی در این زمینه موجب جذب بسیاری از جوانان عرب 48 به فعالیتهای اسلامی گردید . گفتنی است که کانون فعالیتهای این جنبش تنها به [[کفرقاسم ، کشتار ( 29 اکتبر 1956 ) |کفرقاسم]] محدود نشد و تا پایان دهه هفتاد دامنه فعالیتهای آن به سوی شهرهای بزرگتری چون [[ام الفحم ( شهرک - )|ام الفحم]] و [[ناصره ( شهر - ) |ناصره]] - - که دارای<br /> <br /> جمعیت قابل توجهی از مسلمانان می باشد - - گسترش یافت .<br /> <br /> در سال 1979 شیخ درویش اقدام به تأسیس یک سازمان شبه نظامی مخفی تحت عنوان &quot; اسره الجهاد &quot; نمود . شیخ ، رهبری سیاسی و فرید ابومخ از باقه غربی رهبری نظامی این سازمان را برعهده گرفت .<br /> <br /> اسره الجهاد یک شبکه زیرزمینی بود که به طور مخفیانه علیه رژیم صهیونیستی فعالیت می کرد اعضای این سازمان معتقد بودند که آزادی سازی فلسطین تنها از طریق جهاد مسلحانه و جنگ اقتصادی علیه رژیم صهیونیستی امکانپذیر است .<br /> <br /> بنابراین اقدام به جمع آوری سلاح ، سوزاندن مزارع و آتش زدن املاک و دارایی های یهودیان نمودند . در سال 1980 توسط مراکز امنیتی رژیم صهیونیستی شناسایی و بیش از 60 تن از اعضا و سران این سازمان از جمله شیخ درویش و فرید ابومخ دستگیر و به مجازاتهای متفاوتی از جمله زندانهای بلندمدت محکوم گشتند و در سال 1984 که عملیات تبادل اسرا بین [[سازمان آزادی بخش فلسطین|سازمان آزادی بخش فلسطین]] و رژیم صهیونیستی آغاز شد ، شیخ [[عبدالله نمر درویش|عبدالله نمر درویش]] و تعداد دیگری از رهبران اسره الجهاد آزاد شدند .<br /> <br /> گفتنی است که در طول تاریخ فعالیتهای جنبش اسلامی در اسرائیل ، همین دوره کوتاه را می توان سراغ گرفت که این تشکل با هدف براندازی رژیم صهیونیستی به اقدامات مسلحانه دست زد و فعالیتهایی را صورت داد .<br /> <br /> پس از آزادی از زندان ، شیخ به [[کفرقاسم ، کشتار ( 29 اکتبر 1956 ) |کفرقاسم]] بازگشت و با احتیاط فعالیتهای سیاسی خود را از سر گرفت و سعی کرد تا در چارچوبی قانونی به فعالیتهای سیاسی و اسلامی خود ادامه دهد .<br /> <br /> به عبارت دیگر شکست تجربه نظامی گری و مبارزه مسلحانه علیه رژیم صهیونیستی ، شیخ و جنبش متبوع وی ( جنبش اسلامی ) را به این نتیجه رساند که اقدامات مسلحانه و سازماندهی شبکه زیرزمینی برای جهاد علیه اسرائیل ، تصمیم کارآمدی نبوده است .<br /> <br /> چرا که در صورت تداوم این راهکار ( نظامی ) نه تنها جنبش نمی توانست به مطالبات خود دست یابد بلکه ادامه آن ممکن بود به حذف فیزیکی اعضاء جنبش ( توسط رژیم صهیونیستی ) منجر شود .<br /> <br /> لذا شیخ نمر درویش پس از آزادی و تغییر در فاز مبارزاتی جنبش ( از فاز نظامی به فاز سیاسی ) موضع جدید<br /> <br /> جنبش اسلامی را این گونه تبین کرد که : &quot; شایسته است هدف اسلامگرایان 48 در جهت تثبیت هویت عربی - - اسلامی و دفاع از حقوق اقلیت عرب از طریق مبارزه سیاسی و شرکت در انتخابات شهرداری و حتی در صورت لزوم شرکت در انتخابات کنست قرار گیرد .<br /> <br /> درویش شرکت در انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی را از این جهت با احتیاط بیان می کند که لازمه اش شناسایی رژیم صهیونیستی به صورت رسمی و فعالیت در چارچوب قواعد تعیین شده از سوی این رژیم می باشد که طبعا با خط مشی پیشین این جنبش که در جهت براندازی کلی رژیم صهیونیستی قرار داشت ، سازگار نبود .<br /> <br /> اما شرکت در انتخابات شوراهای محلی و حتی شهرداری ها ، نیاز به شناسایی نداشت و حتی می توانست در جهت تحقق برخی اهداف این جنبش از جمله تبلیغ دین ، امکاناتی فراهم آورد . چنان که با کنترل این جنبش بر شوراهای محلی برخی روستاها ، اقداماتی جهت تغییر قوانین و وضع قوانین جدید مبتنی بر جهان بینی اسلامی از جمله منع مصرف مشروبات انجام شد .<br /> <br /> در سال 1985 ( یکسال پس از آزادی از زندان ) شیخ درویش اقدام به تشکیل جنبشی تحت عنوان &quot; جنبش جوانان مسلمان &quot; ( حرکه الشباب المسلم ) نمود و در چارچوب این جنبش ، اقدام به تبلیغ دین ، ساخت مساجد ، ارائه و گسترش خدمات رفاهی و بهداشتی به اعراب 48 و ارائه خدمات آموزشی به آنها نموده و شرکت در انتخابات محلی و شهرداری ها را مورد توجه قرار داد که نسبتا موفق نیز بود . چرا که در سال 1989 این جنبش در انتخابات شهرداری ها موفق شد ریاست شهرداری شش شهر راهط ، [[ام الفحم ( شهرک - )|ام الفحم]] ، [[کفرقاسم ، کشتار ( 29 اکتبر 1956 ) |کفرقاسم]] ، کفربرا ، [[ناصره ( شهر - ) |ناصره]] و [[عکا ( شهر - ) |عکا]] ( از شهرهای اراضی اشغالی 1948 ) را به دست آورد .<br /> <br /> آغاز دهه نود با تحولات منطقه ای مهمی چون کنفرانس صلح مادرید ( در اکتبر سال 1991 ) و قرارداد اسلو ( میان ساف و رژیم صهیونیستی در سپتامبر 1993 ) همراه بود که بر خط مشی تشکل جنبش اسلامی در اراضی 48 بسیار اثرگذار بود . به گونه ای که منجر به شکاف و اختلاف در این جنبش گردید .<br /> <br /> این تحولات عمدتا به رویکرد جدید تشکیلات خودگردان فلسطین به رهبری یاسر [[عرفات ، یاسر|عرفات]] ، در قبال رژیم صهیونیستی برمی گشت . چرا که این تشکیلات از آغاز این<br /> <br /> دهه و پس از انتفاضه اول فلسطینیان ، وارد فاز مذاکره و سازش با رژیم صهیونیستی گردید که سرانجام نیز منتهی به انعقاد قرارداد اسلو میان طرفین اسرائیلی و فلسطینی شد .<br /> <br /> در پی این اقدام تشکیلات خودگردان ، گروهی از اعضای جنبش اسلامی از جمله رهبریت این جنبش ( شیخ نمر درویش ) از توافق سیاسی میان رژیم صهیونیستی و تشکیلات خودگردان حمایت کرده و گروهی نیز این اقدام را به منزله شناسایی رژیم صهیونیستی قلمداد کرده و با آن به مخالفت برخاستند .<br /> <br /> اما اختلاف عقیدتی به وجود آمده میان اعضای جنبش در قبال مسایل جاری آنچنان عمیق نبود که جنبش را دچار تجزیه کند . بلکه آنچه که موجب بروز دو دستگی و اختلاف در میان اعضاء جنبش گردید ، مسأله ورود به انتخابات [[کنست ( پارلمان ) |کنست]] چهاردهم در سال 1996 بود .<br /> <br /> در حالی که بخشی از جنبش اسلامی به رهبری شیخ نمر درویش ورود به انتخابات [[کنست ( پارلمان ) |کنست]] را مورد تأیید حمایت قرار داده و آن را به منزله تقویت توان سیاسی و اقتصادی این جنبش و در عین حال تثبیت موقعیت آن در میان اعراب 48 می دانستند ، گروهی دیگر به رهبری شیخ [[صلاح ، رائد|رائد صلاح]] ، مشارکت در انتخابات [[کنست ( پارلمان ) |کنست]] را به معنای مشروعیت بخشی به رژیم صهیونیستی قلمداد کرده و آن را نپذیرفتند و بدین ترتیب جنبش اسلامی دچار انشعاب شد .<br /> <br /> اما نکته قابل ذکر این است که این انشعاب و جدایی در جنبش ، هیچ گاه به صورت رسمی از طرف اعضای آن اعلام نگردید . هرچند که بازیگران رژیم صهیونیستی برای اینکه این جدایی و انشقاق را رسمیت بخشند ، کوشیدند آنها را تحت دو نام متفاوت بشناسند :<br /> <br /> یکی جنبش اسلامی ، شاخه شمالی یا تندرو ( رادیکال ) به رهبری [[صلاح ، رائد|رائد صلاح]] و دیگری جنبش اسلامی ، شاخه جنوبی یا جناح میانه رو به رهبری درویش ، که این نامگذاری مورد مخالفت [[صلاح ، رائد|رائد صلاح]] قرار گرفت .<br /> <br /> به این ترتیب جنبش اسلامی در جریان انتخابات پارلمان سال 1996 در ائتلاف با حزب دموکراتیک عربی در یک لیست واحد به نام &quot; لیست یکپارچه عربی &quot; وارد انتخابات [[کنست ( پارلمان ) |کنست]] چهاردهم شد که در جریان مبارزات انتخاباتی ، این لیست ( عربی ) موفق به کسب چهار کرسی ، در پارلمان رژیم صهیونیستی گردید که دو کرسی آن به حزب دموکراتیک عربی و دو کرسی دیگر برای دو عضو<br /> <br /> جنبش اسلامی به نامهای عبدالمالک دهامشه - - که بعدا به عنوان رئیس حزب لیست متحده عرب در [[کنست ( پارلمان ) |کنست]] شانزدهم حضور یافت - - و توفیق ، خطیب ، اختصاص یافت .<br /> <br /> به عبارتی ورود درویش به رقابتهای انتخاباتی [[کنست ( پارلمان ) |کنست]] در سال 1996 و کسب دو کرسی ، بیانگر خط مشی جدید جریان اصلی جنبش اسلامی بود که با آنچه مخالفین این امر ( ورود به [[کنست ( پارلمان ) |کنست]] ) در پیش گرفته بودند ، متفاوت بود .<br /> <br /> بنابراین هرچند مشترکات فراوانی میان این دو جریان می توان پیدا کرد ( از جمله انجام فعالیتهای فرهنگی - - اجتماعی از سوی هر دو جناح جهت تبلیغ دین و حفظ هویت اعراب 48 ) اما تفاوتهایی نیز در عملکرد آنان مشاهده می شود که آنها را در قالب دو جریان مشخص ، قابل شناسایی می کند .<br /> <br /> در این رابطه می توان به حوزه فعالیت آنها اشاره کرد که شاخه جنوبی جنبش اسلامی به رهبری درویش توجه خود را بر فعالیتهای پارلمانی از طریق اعضای این جنبش در [[کنست ( پارلمان ) |کنست]] و تلاش برای ایجاد آشتی بین اعراب و یهودیان یا دست کم ممانعت از ایجاد تنش بین آنها متمرکز کرده است .<br /> <br /> به عنوان نمونه می توان به دیدار شیخ نمر درویش و شیخ ابراهیم [[صرصور ، ابراهیم عبدالله|صرصور]] ( رهبر فعلی شاخه جنوبی جنبش اسلامی ) با [[عرفات ، یاسر|عرفات]] رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین اشاره کرد که طی آن ، رهبران جنبش اسلامی از [[عرفات ، یاسر|عرفات]] و گروههای مبارز فلسطینی خواستند تا از فراخوانی جوانان عرب 48 برای حضور در مبارزه مسلحانه خود علیه اشغال دست بردارند .<br /> <br /> گفتنی است که در جریان انتخابات [[کنست ( پارلمان ) |کنست]] پانزدهم ( سال 1999 ) نیز تشکل جنبش اسلامی ( شاخه جنوبی ) مانند انتخابات 1996 ( [[کنست ( پارلمان ) |کنست]] چهاردهم ) در ائتلاف مجدد با حزب دموکراتیک عربی وارد انتخابات شد و در این دوره نیز نامزدهای منتخب جناح درویش ( دهامشه و خطیب ) توانستند مجددا به [[کنست ( پارلمان ) |کنست]] راه یافته و دو کرسی از پنج کرسی لیست متحده عرب را به خود اختصاص دهند در [[کنست ( پارلمان ) |کنست]] شانزدهم عبدالمالک دهامشه رهبر لیست متحده عرب به عنوان تنها نماینده جنبش اسلامی در پارلمان رژیم صهیونیستی حضور یافت .<br /> <br /> اگرچه شیخ نمر درویش در سال 1998 ، از مدیریت امور روزمره جنبش اسلامی کنار کشید و مسئولیت این امر را به شیخ ابراهیم [[صرصور ، ابراهیم عبدالله|صرصور]] - - از اسلامگرایان جوان<br /> <br /> عرب 48 - - واگذار نمود ، ولی وی همچنان به عنوان رهبر روحانی این جنبش حضور دارد و از حمایت گسترده اعراب مسلمان منطقه مثلث و [[نقب|نقب]] برخوردار می باشد .<br /> <br /> شیخ نمر درویش ، رویکرد جدید خود یعنی مشارکت سیاسی و به کارگیری ساز و کارهای مسالمت آمیز برای پیگیری مطالبات خود را تا زمان حاضر تداوم بخشیده و در پیگیری این روند گامی دیگر برداشته است و آن ایفای نقش در روند صلح فلسطینیان و رژیم صهیونیستی می باشد .<br /> <br /> چنان که منابع خبری عربی اوایل سال 2004 اعلام کردند شیمون [[پرز ، شیمون|پرز]] رهبر حزب کارگر و [[عبدالله نمر درویش|عبدالله نمر درویش]] ، رئیس شاخه جنوبی جنبش اسلامی برای همکاری رسمی در خصوص بهبود روابط میان ملت فلسطین و جامعه صهیونیستی به توافق رسیدند . در این رابطه طرفین توافق کردند . ملاقاتهایی میان روحانیون مسلمان فلسطینی و خاخام های یهود و همچنین رؤسای شهرکهای یهودی نشین با همتایان فلسطینی خود ترتیب دهند .<br /> <br /> شیخ درویش پس از این توافق اعلام کرد که تمام نیروها باید تلاش خود را برای برقراری صلح و رفع موانع موجود بر سر راه سازش میان فلسطینیان و اسرائیلی ها بسیج کنند .<br /> <br /> وی در ادامه خاطرنشان کرده است که با این [[روش|روش]] می توان طرفین را قانع کرد که مذاکره و گفت وگو میان آنها ( فلسطین و اسرائیل ) امری به دور از عقل و ناممکن نمی باشد .<br /> <br /> ==ج - دیدگاهها و مواضع : ==<br /> <br /> عملکرد و کارنامه تشکل جنبش اسلامی در اراضی اشغالی 1948 ، از سالهای آغازین دهه هفتاد تا پایان دهه نود را می توان به نوعی بازتابی از آراء و افکار شیخ [[عبدالله نمر درویش|عبدالله نمر درویش]] دانست . پایه گذاری و مدیریت جنبش اسلامی از عمده ترین و مهمترین اقدامات شیخ در کارنامه سیاسی او ، به شمار می رود . شیخ درویش طی مقالات متعدد خود - - به ویژه مقالات منتشره وی در روزنامه المیثاق که متعلق به شاخه جنوبی جنبش اسلامی می باشد و عمدتا در منطقه [[نقب|نقب]] توزیع می شود - - آراء و نظرات خود را پیرامون مسایل و موضوعات متعدد جامعه فلسطین و اسرائیل بیان نموده است که اینک به اختصار نقل و تشریح می شود :<br /> <br /> ===1 - دولت اسرائیل ( رژیم صهیونیستی ) : ===<br /> <br /> در حالی که شاخه شمالی جنبش اسلامی به رهبری شیخ [[صلاح ، رائد|رائد صلاح]] ، اسرائیل را به عنوان یک کشور یهودی به رسمیت نمی شناسد و هوادار تشکیل کشوری اسلامی و جایگزینی آن به جای رژیم صهیونیستی می باشند ، شاخه جنوبی به رهبری نمر درویش تا این اندازه به انکار موجودیت اسرائیل دست نزده و آن را کاملاً نفی نکرده است بلکه خواستار تشکیل دولت مستقل فلسطینی ( به پایتختی قدس شریف ) در کنار اسرائیل می باشد .<br /> <br /> ===2 - مذاکرات روند صلح : ===<br /> <br /> درباره موضع گیری جناح درویش در قبال روند صلح باید گفت : در حالی که شاخه شمالی جنبش اسلامی با هرگونه مذاکره با رژیم صهیونیستی و همچنین قرارداد اسلو ( و دیگر قراردادهای منعقده میان این رژیم با تشکیلات خودگردان فلسطین ) مخالف است .<br /> <br /> شاخه جنوبی این جنبش ، ضمن حمایت از قرارداد اسلو ، از تشکیلات خودگردان و مذاکرات آن با رژیم صهیونیستی حمایت می کند از همین رو توانسته است حمایت این تشکیلات را از خود به دست آورد .<br /> <br /> ===3 - انتفاضه : ===<br /> <br /> در این مورد ، نکته قابل توجه این است که شاخه تحت رهبری شیخ درویش ، تاکنون کلمه ای در مورد به رسمیت شناختن &quot; انتفاضه &quot; به عنوان جهاد ، علیه رژیم صهیونیستی به زبان نیاورده است و صراحتا نیز از فلسطینیان نخواسته است که پرچم &quot; شهادت در راه خدا &quot; را به اهتراز درآورند .<br /> <br /> ===4 - عملیات استشهادی : ===<br /> <br /> شیخ نمر درویش ، ضمن مساوی دانستن عملیات استشهادی با خودکشی ، اظهار داشته است : من مخالف این قبیل اقدامات می باشم . چرا که نص شریعت قاطعانه خودکشی را تحریم کرده ، لذا ما باید به تحریم این پدیده پایبند باشیم و آن را به هیچ دلیل نقض نکنیم .<br /> <br /> ===5 - فلسطینیان 48 : ===<br /> <br /> شیخ نمر درویش و جنبش متبوع وی خواستار<br /> <br /> به رسمیت شناختن کلیه حقوق فلسطینیان 48 به عنوان یک اقلیت قومی ، مطابق با قطعنامه های سازمان ملل بوده و همچنین خواستار لغو کلیه قوانین نژادپرستانه و مظاهر تبعیض میان یهودیان و اعراب در اراضی اشغالی 48 می باشد .<br /> <br /> ===6 - طرح عقب نشینی : ===<br /> <br /> درباره طرح [[شارون ، آریل|شارون]] مبنی بر عقب نشینی یکجانبه از نوارغزه ، این شاخه ( جنوبی ) از جنبش اسلامی ضمن حمایت از طرح مذکور بر این اعتقاد است که هر سانتیمتر عقب نشینی رژیم صهیونیستی از اراضی اشغالی فلسطین ، به نفع ملت فلسطین است چرا که هدف مبارزاتی ملت فلسطین نیز چیزی غیر از این نمی باشد .<br /> <br /> ==مآخذ : ==<br /> #جنبش اسلامی در اراضی اشغالی 48 ، مرکز اطلاعات ملی فلسطین ، ( 23/8/2003 ) .<br /> #رافائل اسرائیل : '''''جنبش اسلامی در اسرائیل''''' ، مؤسسه حقیقات و روبه روی سیاسی علمی نداد ، ( 10/7/1380 ) .<br /> #WWW.Islamonline.net/arabic/politics/2003/13/article 13.shtml.<br /> #WWW.tau.Ac.il/Jess/Sa/V2n4p.html<br /> #WWW. geocities.com/Zincisrael. 1996. 05221.html. 11-WWW.almeathak.net<br /> #WWW. islamonline.net/rabic/politics/2003/13/article 13. shtml</div>

Wikiadmin