http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8Cصهیونیسم سیاسی - تاریخچهٔ ویرایشها2026-06-06T05:26:00Zتاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.34.2http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C&diff=6579&oldid=prevWikiadmin: ۱ نسخه واردشده2020-07-15T01:39:24Z<p>۱ نسخه واردشده</p>
<table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface">
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۳۹</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-notice" lang="fa"><div class="mw-diff-empty">(بدون تفاوت)</div>
</td></tr></table>Wikiadminhttp://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C&diff=6578&oldid=prevWikiadmin در ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۳۹2020-07-15T01:39:24Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
<br />
<br />
" [[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] " (Political Zionism) اصطلاحی است مترادف با " صهیونیسم دیپلماتیک " (Political Zionism) . واضع پایه های صهیونیسم سیاسی یا دیپلماتیک ، هرتزل بازیگر بزرگ و بلامنازع صهیونیست ، بود ؛ ماکس نورد و جاکوب کلاتزکین از مهمترین پیروان او بودند .<br />
<br />
اصطلاح " [[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] " یا " صهیونیسم دیپلماتیک " برای فرق گذاشتن میان اولین نشانه های برآمدن صهیونیسم قبل از تئودور هرتزل ( 1904 - 1860 ) ، مثل [[دوستداران صهیون|دوستداران صهیون]] ( و نیز صهیونیسم وطنی یهودیان ثروتمند غربی ) و جنبش صهیونیسم به کار می رود ؛ جنبشی که هرتزل آن را سازمان داد و شروع آن به سال 1869 ( تاریخ انتشار دولت یهود ) بازمی گردد .<br />
<br />
[[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] بر پایه دو هدف و الهام گرفته از دو جنبش قوی اروپای سالهای دهه آخر قرن نوزدهم ، یعنی لیبرالیسم و ملی گرایی ، نضج گرفت . [[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] با امتزاج دو هدف فوق الذکر و با بهره گیری از [[جو|جو]] بیزاری حاکم بر اروپای قرن نوزدهم تلاش می کرد وحدت میان یهودیان را احیا کرده ، آنها از ظلم و سمتی که در [[اروپای شرقی و مسأله فلسطین ( کشورها - )|اروپای شرقی]] و به ویژه روسیه به آنها روا می شد برهاند .<br />
<br />
راه حل [[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] برای " مسأله یهود " تأسیس دولت ملی یهودی با اکثریت شهروندان یهودی در سرزمین فلسطین بود . از دیدگاه [[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] ، " یهودیان " قبل ازهر چیز یک " قوم " هستند .<br />
<br />
رهبران سازمانهای صهیونیستی قبل از هرتزل ضرورت و ناگزیری تکیه بر امپریالیسم را در عملی کردن طرح صهیونیسم درک نکرده بودند و گمان می بردند که مهاجرت و اسکان در فلسطین با تلاش و کوششی متکی به خود و با تکیه بر صدقات ثروتمندان یهودی بدون هیچ گونه تضمین های استعماری ، انجام شدنی است . اما هرتزل ، از ابتدا ضرورت و ناگزیری تکیه بر امپریالیسم را درک کرد و از همین رو پی برد که پیش از دست زدن به تلاشهای وطن گزین نفوذی ، پرداختن به تلاشهای دیپلماتیک برای تضمین حمایت غرب از طرح صهیونیسم ، ضروری است .<br />
<br />
ایده آل های هرتزل در خصوص [[سرزمین موعود|سرزمین موعود]] در مقایسه با مذهب یهود نوعی حرکت سکولار بود . برداشت شخص هرتزل از صهیونیسم ، کاملاً غیرمذهبی و مخالف تعالیم دین یهود بود . [[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] هرتزل عمدتا طرحی برای مقابله با اقدامات ضد یهود و حل آن یا بازگرداندن یهودیان به " ارض موعود " شان در فلسطین بود . هرتزل ، شکل جغرافیای کشوری را که قرار بود در آینده ایجاد شود در " دولت یهود " توصیف کرده بود :<br />
<br />
" باید به نسبت پیشرفت بازرگانی خارجی خود به دریا راه پیدا کنیم . نیز باید مالک زمینی گسترده و پردامنه باشیم تا [[کشاورزی|کشاورزی]] جدید خود را در مقیاسی بزرگ در آن زمین اجرا کنیم . شعار تبلیغاتی ما باید چنین باشد : " فلسطین داود و سلیمان " وسعت آن : " از رود نیل تا شط فرات " . "<br />
<br />
پس از برپایی اولین کنگره صهیونیستی در شهر بال سوئیس در آگوست 1897 وی به خوبی دریافته که برای تأمین هدفهایش باید علاوه بر جذب سرمایه ، حمایت قدرتهای بزرگ اروپا را نیز به دست آورد . به همین دلیل در سفرش به [[آلمان و اسرائیل ، ( روابط - )|آلمان]] یا قیصر ویلهلم دوم پس از آن با سلطان عثمانی ملاقات کرد .<br />
<br />
در این ملاقاتها هرتزل تلاش بسیاری کرد تا فواید موافقت آن دو را با طرح مهاجرت یهودیان به یک منطقه که از آن خودشان باشد ، شرح دهد ، اما تلاش وی برای جلب نظر ویلهلم دوم و سلطان عبدالحمید عثمانی بی نتیجه ماند .<br />
<br />
پس از آن هرتزل به دولت بریتانیا رو می آورد و با ژوزف چمبرلین مشاور دولت بریتانیا در امور مستعمرات ملاقات کرد . اما در آن زمان ( 1903 ) وعده ای که دادهشد ، پیشنهاد در ارائه منطقه ای خودمختار به یهودیان در شرق [[آفریقا - اسرائیل ، ( روابط قاره - )|آفریقا]] ( اوگاندا ) بود .<br />
<br />
هرتزل در کنگره ششم جنبش صهیونیسم در سال 1903 ، اوگاندا را جهت مأمن موقتی یهودیان پیشنهاد و در عین حال تأکید کرد که این مسأله تنها یک راه حل موقتی است و هیچ تأثیری در هدف غایی و نهایی صهیونیستها که همانا تشکیل دولتی یهودی در ارض موعود است ندارد .<br />
<br />
وی با در نظر گرفتن سه پیش فرض ، به سه نتیجه کلی رسید که بعدها پایه و اساس [[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] را تشکیل داد . او که به شدت تحت تأثیر ماجرای " دریفوس " بود مفروض های خود را چنین تعریف کرد :<br />
#یهودیان ، در سراسر دنیا ، در هر کشوری که باشند ، مجموعا یک قوم را تشکیل می دهند .<br />
#یهودیان در همه وقت و همه جا ، تحت آزار و ظلم بوده اند .<br />
#یهودیان غیرقابل ادغام و جذب در ملتهایی هستند که در بین آنها زندگی می کنند .<br />
<br />
نتایج عملی هرتزل از این سه فرض ، نخست جلوگیری از ادغام و هضم یهودیان و از بین رفتن و در خطر بودن نژاد سامی در بین ملتهای دیگر ؛ دوم ، ایجاد یک " [[دولت یهودی|دولت یهودی]] " تا تمام یهودیان جهان در آن گردهم آیند و " کانون " روحانی و مرکز اشاعه ایمان و فرهنگ یهودی باشد و سوم اینکه این دولت باید در یک محل خالی و بی مدعی مستقر شود ، بود .<br />
<br />
پس از مرگ هرتزل در سال 1904 ، رهبری جنبش صهیونیسم را [[وایزمن ، حیم ( 1964 - 1852 ) |حیم وایزمن]] به عهده گرفت و مرکزیت نهضت از وین به [[آلمان و اسرائیل ، ( روابط - )|آلمان]] منتقل شد .<br />
<br />
وایزمن [[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] ( دیپلماتیک ) را تلاش برای جهانی کردن مسأله یهود ، یا قرار دادن آن در طرح استعماری غرب ، تعریف کرد .<br />
<br />
[[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] از آن جهت که معتقدان به آن همه یهودی هستند ، با صهیونیسم غیریهودی فرق دارد و از آن جهت که به یهودیان از خارج و به عنوان جمعیت سرباری نگاه می کند که باید با تأسیس یک دولت کارکردی برای آن ، از شرش خلاص شد ، با صهیونیسم غیریهودی تفاوتی ندارد . صهیونیستهای دیپلماتیک ، معمولاً یا یهودیان آلمانی هستند و یا یهودیانی با پیشینه آلمانی یا غربی مدرن .<br />
<br />
بنابراین ، آنان از یهودیت به معنی قومی و دینی یا سکولار آن ، به کلی دورند . اما با این حال ، این عده خود را در متن [[طرح صهیونیستی|طرح صهیونیستی]] یافتند ؛ زیرا یهودستیزان آنان را یهودی می دانستند و نیز آمدن یهودیان یدیشی موقعیت آنان را در خطر انداخته بود و آنان به ناچار باید سریعا حرکتی می کردند که شکل صهیونیسم وطنی به خود گرفت .<br />
<br />
صهیونیستهای سیاسی به [[طرح صهیونیستی|طرح صهیونیستی]] فقط به عنوان طرحی برای نجات دادن اروپا از جمعیت سربار یهودی ، اهمیت می دادند و بنابراین به مسائل سیاسی ، اقتصادی یا فرهنگی هیچ اهمیتی نمی دادند . آنان چون نسبت به جهان غرب شناخت داشتند ، می توانستند نقش رابط را میان غرب و ماده انسانی موردنظر در [[اروپای شرقی و مسأله فلسطین ( کشورها - )|اروپای شرقی]] بازی کنند و با جهان به زبان خودش سخن می گفتند ؛ لذا توانستند قرارداد صهیونیستی خاموش را شکل دهند و به فعالیتهای سیاسی و دیپلماتیکی دست زنند که به قرارداد یا [[اعلامیه بالفور|اعلامیه بالفور]] انجامید .<br />
<br />
[[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] ، در ابتدای تشکیل ، با استقبال عده کمی از یهودیان روبه رو شد و مخالفتهای بسیاری با این روند از میان یهودیان برخاست . اولین گروه مخالفان که موافقان آسیمیلاسیون ( ادغام در جوامع دیگر ) بودند ، عقیده داشتند که یهودیان در میان اقوام و ملل دیگر به راحتی در حال گذراندن زندگی هستند و جنبش صهیونیسم سعی دارد آرامش به وجود آمده پس از سالها تلاش را برهم بزند .<br />
<br />
گروه دیگر که اکثر آنها را یهودیان ارتدوکس تشکیل می دادند ، از دیدگاه مذهب به پدیده صهیونیسم می نگریستند و معتقد بودند که " مهاجرت " یا " بازگشت " یهودیان به ارض موعود تا آن زمان ظهور نکرده بود .<br />
<br />
پس از صدور [[اعلامیه بالفور|اعلامیه بالفور]] ، [[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] یا دیپلماتیک از میان رفت و یهودیان همانند شده ( آسیمیله ) جهان غرب اشکال دیگری از صهیونیسم را اختیار کردند که همان " صهیونیسم عمومی " ؛ " صهیونیسم تجدیدنظرطلب " و " صهیونیسم پراکندگی " بود .<br />
<br />
==مآخذ : ==<br />
#المسیری ، عبدالوهاب : '''''دایره المعارف یهود ، یهودیت و صهیونیسم''''' ، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه ، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه#فلسطین ، جلد ششم ، چاپ اول ، پاییز 1382 .<br />
#سروش نژاد ، احمد : '''''صهیونیسم''''' ( نوزایی ، استقرار ، فروپاشی ) ، نشر نی ، تهران ، 1385 .<br />
#احمدی ، حمید : '''''ریشه های بحران در خاورمیانه''''' ، انتشارات کیهان ، تهران ، 1377 .<br />
#اسدی ، بیژن : " [[صهیونیسم سیاسی|صهیونیسم سیاسی]] : تبدیل آرمان مذهبی به آرمان سیاسی " ، فصلنامه مطالعات منطقه ای ، جلد 4 ، 1379 .</div>Wikiadmin