http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B4%D8%B1%D9%85_%D8%A7%D9%84%D8%B4%DB%8C%D8%AE_%28_%D8%A7%D8%AC%D9%84%D8%A7%D8%B3_-_2003_%29 2026-06-06T11:52:35Z تاریخچهٔ ویرایش‌های این صفحه در ویکی MediaWiki 1.34.2 http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B4%D8%B1%D9%85_%D8%A7%D9%84%D8%B4%DB%8C%D8%AE_(_%D8%A7%D8%AC%D9%84%D8%A7%D8%B3_-_2003_)&diff=6309&oldid=prev 2020-07-15T01:38:36Z

<p>۱ نسخه واردشده</p> <table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface"> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۳۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-notice" lang="fa"><div class="mw-diff-empty">(بدون تفاوت)</div> </td></tr></table>

Wikiadmin http://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B4%D8%B1%D9%85_%D8%A7%D9%84%D8%B4%DB%8C%D8%AE_(_%D8%A7%D8%AC%D9%84%D8%A7%D8%B3_-_2003_)&diff=6308&oldid=prev 2020-07-15T01:38:36Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> <br /> <br /> نشست چند جانبه شرم الشیخ با حضور جورج بوش رئیس جمهور آمریکا ، حسنی مبارک رئیس جمهور مصر ، ملک عبدالله پادشاه اردن ، امیرعبدالله ولیعهد عربستان ، پادشاه بحرین و محمودعباس ( ابومازن ) نخست وزیر تشکیلات خودگردان روز سه شنبه سوم ژوئن 2003 برگزار شد .<br /> <br /> در این نشست پادشاه مراکش به دلایلی شرکت نکرد ولی از سوریه و لبنان به عنوان دو کشور مهم در بحران فلسطین ، دعوت نشد . این نشست به منظور بحث و گفت وگو بر روی طرح &quot; نقشه راه &quot; و حل مرحله ای بحران اسرائیل - - فلسطین طبق این سند برگزار شده است .<br /> <br /> جورج بوش پس از دو سال حاشیه نشینی در قبال بحران فلسطین سرانجام با حضور در شرم الشیخ و عقبه ، به میدان آمد تا پرونده مناسبات عربی - - اسرائیلی را به فرجام برساند .<br /> <br /> به عوامل متعددی در دو بعد منطقه ای و فرامنطقه ای برای این رویکرد آمریکا می توان اشاره کرد :<br /> #پیروزی سریع و شگفت انگیز آمریکا در جنگ با رژیم بعثی عراق و به دست گرفتن سرنوشت این کشور توسط یک حاکم آمریکایی و درپی آن سقوط صدام به عنوان یکی از حامیان فلسطین و تشکیلات خودگردان ، معادلات منطقه ای را به سود رژیم صهیونیستی و به ضرر و زیان فلسطینیان رقم زد .<br /> #سوریه به عنوان یکی از سرسخت ترین دشمنان اسرائیل ، بعد از عراق مورد هدف اتهامات آمریکا و اسرائیل واقع شد . پیامد فشارهای آمریکا بر سوریه برای قطع حمایت از حزب الله لبنان و گروههای مبارز فلسطینی اعلام این موضع گیری از سوی بشاراسد بود که بلندی های [[جولان : |جولان]] تنها دغدغه این کشور در برابر اسرائیل می باشد .<br /> <br /> درپی اتهامات متعدد آمریکا به سوریه و سفر پاول به منطقه ، بوش اعلام نمود که سوریه حرف ما را شنید . به بیان دیگر سوریه سیاستهای خود را با آمریکا هماهنگ نمود و بدین ترتیب توازن منطقه ای به سود اسرائیل ، افزایش یافت .<br /> #ایران نیز بلافاصله ، مورد هجوم تبلیغات و اتهامات پی درپی و شدید آمریکا واقع شد . حمایت از تروریسم و پناه دادن به اعضای القاعده ، تلاش در راستای دستیابی به سلاحهای هسته ای ، کمک به گروههای فلسطینی و حزب الله لبنان ، دخالت در امور عراق ، نقض حقوق بشر و... از موارد اتهامی آمریکا علیه ایران بود .<br /> <br /> آمریکا با ساقط کردن حکومت بعثی عراق ، ساکتنمودن سوریه و اتهامات پی درپی علیه ایران ، توازن منطقه ای را در حد بسیار بالایی به نفع اسرائیل سوق داد . از سوی دیگر کشورهای [[آلمان و اسرائیل ، ( روابط - )|آلمان]] ، روسیه و فرانسه که مخالف حمله آمریکا و انگلستان به عراق بودند با مشاهده پیروزی سریع آنها در عراق ، در حاشیه جشن سیصدمین سالگرد تأسیس شهر سن پترزبورگ روسیه که با حضور سران 44 کشور جهان برگزار شده بود طی نشستی تلاش کردند تا با سیاستهای آمریکا اعلام همراهی نمایند .<br /> <br /> در چنین شرایطی که دولت آمریکا ، خود را در سطح جهانی قدرت مسلط و هژمون می پنداشت و در سطح منطقه ای ( خاورمیانه ) نیز مخالفان روند سازش را ساقط ، ساکت یا مقهور نموده بود ، زمینه را برای تشکیل نشست صلح بدون سوریه و لبنان و با حضور کشورهای موافق با روند سازش همچون مصر ، اردن و عربستان ، مطلوب فرض نمود .<br /> <br /> آن گونه که از قرائن و شواهد برمی آید ، آمریکا درپی اهدافی ورای اهداف اعلان شده اش بود و رژیم صهیونیستی نیز شرایط آن زمان را ، بهترین موقعیت برای پیشبرد اهداف خود می دید :<br /> #آمریکا درصدد پاسخگویی به افکار عمومی خاورمیانه بود . بیش از نیم قرن بود که &quot; بحران خاورمیانه &quot; معادل &quot; بحران فلسطین &quot; تصور می شد . وجود صدام در رأس حکومت عراق و ساقط نمودن آن ، هیچ وقت در افکار عمومی منطقه ای در حد بحران فلسطین فرض نشده بود .<br /> <br /> آمریکا برای پاسخگویی به این تناقض در قبال افکار عمومی منطقه ای ، بایستی از کانال برگزاری نشست و یا پیگیری طرح &quot; نقشه راه &quot; به ابزار حساسیت فوق الذکر پاسخ می داد . پس آمریکا به منظور ادامه استقرار و حکومت در عراق نیازمند حداقل عدم مخالفت جدی از سوی افکار عمومی بود .<br /> #شکست کابینه جنگی [[شارون ، آریل|شارون]] در عرصه نظامی در برابر مبارزین فلسطینی و روی آوردن به سیاست آزموده شده مذاکره ، در این راستا قابل ذکر است . [[شارون ، آریل|شارون]] پس از پیروزی در انتخابات نخست وزیری 2001 ، شعار پیروزی نظامی در برابر انتفاضه طی 100 روز می داد . ناکارآمدی این سیاست ، [[شارون ، آریل|شارون]] را واداشت تا سیاست مذاکره با نخست وزیر فلسطین را در پیش بگیرد . نشست شرم الشیخ به هدف تعقیب طرح نقشه راه ، درحالی صورت گرفت که [[شارون ، آریل|شارون]] بر عدم عقب نشینی از مواردی که علیه امنیت این رژیم باشد ، صراحتا تأکید نمود بود .<br /> <br /> پیشینه حزبی ، سیاسی و نظامی [[شارون ، آریل|شارون]] به وضوح بر اندیشه های صلح طلبانه وی خط بطلان می کشید و این فرضیه را تقویت می کرد که فراهم شدن نسبی شرایط منطقه ای و شکست سیاستهای نظامی [[شارون ، آریل|شارون]] ، وی را بالاجبار به سوی پذیرش طرح راهنمای مسیر سوق داده است .<br /> <br /> تأمین امنیت و مهار انتفاضه همواره مهمترین اصل در جهت گیری سیاستهای رژیم صهیونیستی قرار داشته است . این هدف چه از راه سیاسی ( مذاکره ) و چه از راه نظامی ( سیاست مشت آهنین ) باید تحصیل می شد .<br /> #انزوای [[عرفات ، یاسر|عرفات]] را می توان یکی دیگر از دلایل نشست شرم الشیخ عنوان نمود . محاصره [[عرفات ، یاسر|عرفات]] توسط [[شارون ، آریل|شارون]] ، بر محبوبیت [[عرفات ، یاسر|عرفات]] افزود . ترور و تبعید [[عرفات ، یاسر|عرفات]] از دیگر سناریوهای [[شارون ، آریل|شارون]] برای مقابله با [[عرفات ، یاسر|عرفات]] بود که هزینه های آن بیش از فرصتهای احتمالی ، برآورد شده بود . در نتیجه انزوای [[عرفات ، یاسر|عرفات]] به بهانه اصلاحات در تشکیلات خودگردان بهترین آلترناتیو در برابر [[شارون ، آریل|شارون]] و بوش قرار گرفت .<br /> <br /> ایجاد پست نخست وزیری به عنوان یکی از اصول مهم اصلاحات در دستور کار تشکیلات خودگردان قرار گرفت . درپی آن ابومازن به عنوان نخست وزیر انتخاب شد . آمریکا و رژیم صهیونیستی نیز از ابومازن ، به عنوان نخست وزیر برای شرکت در اجلاس شرم الشیخ و عقبه دعوت نمودند و بدین ترتیب به هدف خود که همانا انزوای [[عرفات ، یاسر|عرفات]] بود ، نائل شدند .<br /> #گشایش در روابط خارجی رژیم صهیونیستی با جهان عرب و لغو تحریم های اقتصادی عربی علیه این رژیماز دیگر اهداف برگزاری نشست شرم الشیخ به نظر می رسد . هدف مذکور زمانی بهتر قابل مشاهده است که به این نکته توجه شود بوش ترجیح داده بود بیشتر درباره کلیات مناسبات اعراب و اسرائیل ، بحث و گفت وگو شود تا نقشه راه ، بی تردید 55 سال انزوای رژیم صهیونیستی در منطقه و جهان عرب ، خسارات اقتصادی قابل توجهی براین رژیم وارد ساخته بود .<br /> <br /> در این راستا تقاضای [[شالوم ، سیلوان|سیلوان شالوم]] وزیر خارجه اسرائیل از هیأت آمریکایی که به فلسطین اشغالی سفر نموده مبنی بر شرکت در بازسازی عراق ، قابل ذکر است .<br /> <br /> بعضی از کشورهای عربی همچون مصر و اردن نیازمند کمکهای آمریکا بودند . از سوی دیگر آمریکا با استفاده ابزاری از فضای جهانی مقابله با تروریسم ، دیگر کشورها را در صورت عدم همراهی با سیاستهای این دولت ، متهم به حمایت از تروریسم می کرد ، در نتیجه سیاستهای جهان عرب همگام با سیاستهای خاورمیانه ای آمریکا قرار گرفت . رژیم صهیونیستی با علم به این موضوع ، ضمن پذیرش طرح &quot; نقشه راه &quot; ( البته به شرط یک سری قیودات ) درصدد دستیابی به هدف استراتژیکیش ( گشایش در روابط خارجی ) بود .<br /> <br /> نشست شرم الشیخ همچون نشستهای پیشین ، به خاطر مبهم بودن تعهدات رژیم صهیونیستی در طرح نقشه راه ، عدم وجود پشتوانه و ضمانت اجرایی لازم ، نامشخص بودن وضعیت آوارگان فلسطینی و قدس ، ابهام در وضعیت مرزهای کشور فلسطین ، مخالفت گروههای مبارز فلسطینی و عدم اطمینان از صداقت طرف صهیونیستی در اجرای مفاد طرح نقشه راه بی نتیجه بود .<br /> <br /> ==مأخذ : ==<br /> #بولتن '''''رویداد و گزارش اسرائیل''''' ، مؤسسه تحقیقات و پژوهشهای علمی سیاسی ندا : شماره 181 ، 20/3/1382 .</div>

Wikiadmin