Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده

2020-07-15T01:36:34Z

۱ نسخه واردشده

Wikiadmin در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۳۶

2020-07-15T01:36:34Z

صفحهٔ تازه

در اواخر هزاره سوم قبل از میلاد کنعانیها و عموریها یک جا از جزیره العرب خارج شدند . ولی مورخان حسب عادت بین عموریها و کنعانیها تفاوت قائلند . این دو گروه مدتی طولانی از هم جدا شناخته می شدند . سپس مشخص گردید که اختلاف بین آنها فقط در اسم است و اساسا این مسأله به علل جغرافیایی مربوط می شود . بنابراین کسانی که از ابتدای هزاره دوم به طور مستقیم در غرب سرزمین رافدین استقرار یافتند ، بنام عمودیها شناخته شدند .

" عمورو " در نزد ساکنین بین النهرین به معنای غرب است ، و به کسانی از آنها که در ساحل سرزمین شام و جنوب آن ( فلسطین ) استقرار یافتند ، نام کنعانی اطلاق گردید . و با نظریه جدید نامشان را اشتقاق یافته از " کناخی " یعنی تجار }ارغوان{ می داند . و یونانیهای ساحل سرزمین شام آنها را بنام [[فینیقی ها|فینیقی ها]] شناخته اند . که این نام همان معنی را دارد . ولی آنها تا دوره کلاسیک خودشان را فقط به نام کنعانیها شناخته . همچنین از سکه های رایج آن زمان نیزچنین استنباط می شود که نام " بلاد [[کنعان|کنعان]] " یا " سرزمین [[کنعان|کنعان]] " غالبا بر جنوب سرزمین شام ( فلسطین ) اطلاق می شده . و زبانی که کنعانیها در داخل سرزمین شام و ساحل آن و نیز در بخش جنوبی شام ، با آن صحبت می کرده اند ، به نام [[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] شناخته شده است . و آن شاخه ای است از یک زبان مادر که زادگاه آن جزیرة العرب بوده و به خاطر عوامل جغرافیایی و اقتصادی و تاریخی ، به طور بومی و محلی تغییر رنگ داده ولی اجمالا در همه مناطق به گونه ای واحد باقی مانده است .

معمولا [[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] با شاخه شمال غربی زبانهای جزیرة العرب که معمولا به زبانهای سامی معروف هستند ، دسته بندی می شود . و این شاخه ، زبانهای کنعانی قدیم ، عبری ، کنعانی جدید ( یا فنیقی ) و زبان بونیفی ( زبان قدیمی اهل کرتاژ در شمال [[آفریقا - اسرائیل ، ( روابط قاره - )|آفریقا]] ) را در برمی گیرد . زبان اوگارتی ( و احیانا عمودی قدیم ) نیز جزو کنعانی قدیم به شمار می روند .

برخی تقسیم جغرافیایی زبانها و لهجه های معروف به سامی را قبول نداشته و معتقدند که این تقسیم فقط برای سهولت کار صورت گرفته است . و بهتر این است که زبانهای سامی به گونه زیر تقسیم شوند : اکدی قدیم . از جمله زبان ایبلا ( تپه مردیخ ) ، اکدی ، آموری ، کنعانی ، آرامی ، عربی ، عربی جنوبی و حبشی که هر یک از آنها خود شاخه ها و لهجه هایی دارند .

حروف [[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] از حروف زبانهای دیگر جزیرة العرب بیشترند ، و دارای حروف تفخیم و ترقیق است ، که در این زبان عربی خیلی نزدیک است . و همچنین دارای حروف حلق ( همزه ، هأ ، حأ ، خأ ) و حروف اطباق ( ص - ض - ط - ظ ) نیز می باشد . مصدر در این زبان سه حرف است و کلمات گاهی دچار قلب مکانی ( تغییر در مواضع حروف ) می شوند و فقط دارای مذکر و مونث است . و رابطه بین عدد و معدود در آن رابطه معکوس است و بالاخره در این زبان کلمات مرکب بهندرت یافت می شوند .

نیز از ویژگیهای خاص [[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] تبدیل الف ممدوه به الف مضمومه است ( فاعل=فوعل - راش=روش ) و تفاوتی بین جمع مذکر و مؤت غایب نیست . ( کتبوا به معنای کتبواو کتبن است ) و صیغه مؤث غایب به جای تای تأنیث ساکن با هأ ختم می شود . یک متن کنعانی که در جبیل کشف شده است و کلماتش از ده سطر کوتاه تجاوز نمی کند و به ابتدای هزاره دوم قبل از میلاد برمی گردد حدود 20 لفظ که با زبان عربی یکسان هستند وجود دارد ، حتی با زبان پیشرفته کنونی عربی ، البته با اندک اصلاحی احیانا در برخی از الفاظ مانند : ( نحاس ، مس ، سن=دندان ، مفتاح=کلید ، بیت=خانه ، کتب=کتابها ، اسم=نام ، مذبح=قربانگاه ، نحلة=زنبورعسل ، ابن=پسر ، اخ=برادر ، لهبه=تشنگی ، اهله=کسانش ، وهب=بخشنده سادس=ششم ، یوم=روز ، تموز=به عربی نام ماه هفتم سال میلادی ) .

[[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] از دیرباز در زبان مصری تأثیر گذاشته است . به طوری که بسیاری از واژه های آن در دوره پادشاهی مصر قدیم و دوره میانه در زبان وارد شده است .

اکتشاف شهر اوگاریت ( رأس الشمرة ) در گسترش و شناسایی [[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] سهم به سزایی داشته زیرا قبل از اکتشاف این شهر [[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] قدیم معروف نبود . این زبان مهمترین آثار خود را در قرن سیزدهم و چهاردهم قبل از میلاد در اوگاریت برجای گذاشته است و این آثار با حروف ابجدی اوگاریتی بر روی صدها لوحه - از گل پخته یا گل خشک شده توسط آفتاب - نوشته شده بود .

حروف هجایی کنعانی اوگاریتی دست نخورده باقی مانده و مانند زبان عربی بین حروف خ و ح و ظ و ط فرق می گذارد و این امر در زبانهای اکدی یا کنعانی یا عبری مشهود نیست .

با مرور زمان ، [[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] ، اوگاریتی در ساحل به " زبان فینیقی " تبدیل شده . و خاصیتهای مشترکشان در لهجه جبیل ( بیبلوس ) مشخص است . یکی از آثار " زبان فینیقی " که از قرن 12 قبل از میلاد برجای مانده است نوشته ای است که با حروف ابجدی خطی بر تابوت حیرام فرمانروری جبیل ، نگاشته شده است .

و اما در جنوب سرزمین شام از [[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] چند لهجه به جای مانده که از آن جمله است [[زبان عبری|زبان عبری]] و آن گونه که از [[تورات|تورات]] برمی آید ( اشعیا 19 : 18 ) بنی اسرائیل بعد از ورودشان به فلسطین با آن تکلم می کردند . و به وسیله آنها تحریفات بسیاری در صداها و واژه ها و برخی از قواعد [[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] پدیدار شد که در نتیجه [[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] به صورت مخلوطی از نحو آرامی و نحو کنعانی درآمد . باوجود این می توان گفت که [[زبان عبری|زبان عبری]] همان زبان تکامل یافته کنعانی فلسطین است که به [[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] مادر یعنی زبان ساکنین فلسطین قبل از نفوذ اسرائیلیها در آن نزدیکتر است و سپس به شکل معروف کنونی درآمد . اسامی خاص و اسامی شهرهای قدیم فلسطین یکی از شواهد دال بر این مدعی است .

بخش وسیعی از ادبیات [[زبان کنعانی|زبان کنعانی]] در فرهنگ عبرانیها وارد شده است ، به ویژه در نوشته های مقدسشان نظیر سخنان حکمت آمیز ، [[ضرب المثلها|ضرب المثلها]] ، مزامیر و سرودهای خواندنی و نیز در بعضی از اساطیر از آنچه در سفر تکوین و سرودهای خواندنی آمده است . اکتشافات شهر اوگاریت و بسیاری از مواریث ادبی کنعانی که به دست آمده این مسأله را روشن ساخته است . و مقایسه آنرا با آنچه که در [[تورات|تورات]] موجود است آسان ساخته .

علاوه بر لهجه های کنعانی اوگاریتی و فینیقی و ونیزی که در سرزمین شام و شمال [[آفریقا - اسرائیل ، ( روابط قاره - )|آفریقا]] شناخته شده اند ، لهجه های دیگری نیز وجود دارد که در جنوب سرزمین شام همراه با لهجه عبری تکامل یافته اند . از جمله لهجه مآبی است که از خلال اثر کتابهای مهم که به نص ( متن ، نوشته ) فرمانروای مآب موشع یا میشع شناخته می شود . این نص به نیمه قرن نهم قبل از میلاد برمی گردد ، و در کنار آن دو نص تحریف شده دیگر از همان زمان هم وجود دارند . در این متن فرمانروای مذکور از جنگها و تلاشهایش در آبادانی شهرهای مآب بعد از پیروزیش بر اسرائیلیها ، سخن می گوید و جالب اینکه حوادث مذکور در آن را [[تورات|تورات]] نیز یادآور می شود .

علاوه بر لهجه مآبی لهجه عمونی ، لهجه آدومی نیز وجود دارند که آثارشان روی برخی از ختمها و نقاشیها و برخی از ظروف سفالین قرن هفتم قبل از میلاد ، مشخص است . از آنجا که بیشتر آثار کنعانیها در هزاره اول قبل از میلاد در فلسطین بر روی مواد از بین رفتنی مانند پوست نازک نوشته می شد ، به همین دلیل مقدار زیادی از آنها از بین رفته است .

==مآخذ : ==
#ولفنسون ، اسرائیل : '''''تاریخ اللغات السامیة''''' . قاهره 1929 .
#حتی ، فیلیپ : '''''تاریخ سوریه و لبنان و فلسطین''''' ، بیروت 1958 .
#غربیه ، عزالدین : '''''فلسطین تاریخها و حضارتها''''' ، بغداد 1981 .
#Gray.J, The Legacy of Canaan''''' Leiden 1957.'''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۳۶
(بدون تفاوت)

زبان کنعانی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده

Wikiadmin در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۳۶