Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده

2020-07-14T13:34:27Z

۱ نسخه واردشده

Wikiadmin در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۳۴

2020-07-14T13:34:27Z

صفحهٔ تازه

اگر زراعت و [[کشاورزی|کشاورزی]] ، اصل و اساس ثروت اقتصادی فلسطین باشد ، [[حبوبات|حبوبات]] ( غلات ) محور [[کشاورزی|کشاورزی]] فلسطین به شمار می رود که مساحت زیادی از اراضی را اشغال می کند و منبع مهمی برای درآمد کشاورز فلسطین می باشد .

کشت [[حبوبات|حبوبات]] در فلسطین و نواحی اطراف آن به دهها قرن پیش می رسد . بشر تعدادی از انواع حبوبات را که به طور طبیعی درمنطقه رشد می کرد شناخته و برای پیشرفت و بهبود و بهره برداری از آن اقدام کرده و آن را به صورت محصول مهمی که غذایش را تأمین می کند ، درآورد .

ارزش غلات در اواخر دوره قیمومیت به 35درصد ارزش تولید [[کشاورزی|کشاورزی]] فلسطین رسید . کشاورزان فلسطینی 52درصد از درآمد خود را از این راه تأمین می کنند . [[حبوبات|حبوبات]] ، شامل دانه های خوراکی ، دانه های نباتی ( [[حبوبات|حبوبات]] ) مانند [[گندم|گندم]] و جو و [[ذرت|ذرت]] و عدس و [[لوبیا ( روستای - ) |لوبیا]] و کنجد می باشد .

مساحت مخصوص غلات در سال 1944 و 1945 به 4/6 میلیون جریب رسید که 4/4 میلیون آن مخصوص کشاورزان عرب و بقیه متعلق به کشاورزان صهیونیستی بود . ارزش تولید غلات اعراب در همان سال به 4/4 میلیون [[جنیه فلسطین|جنیه فلسطین]] ، و تولید صهیونیستها به نصف ( نیم ) میلیون جنیه رسید یعنی ارزش کل تولید [[حبوبات|حبوبات]] در فلسطین به 9/4 میلیون ج ، ف رسید . [[گندم|گندم]] و [[جو|جو]] 60درصد از مجموع مساحت زمین [[کشاورزی|کشاورزی]] اعراب را اشغال کرد . در حالی که نسبت آن به 24درصد از مجموع اراضی زیرکشت صهیونیستها می رسید .

کشت [[حبوبات|حبوبات]] در دشتهای ساحلی و داخلی و در نواحی پست و میان دره ها ، جایی که [[خاک|خاک]] مناسب و زمین هموار شیب دار وجود دارد ، متمرکز است . [[آب و هوا|آب و هوا]] از مهم ترینعوامل مؤر در کشت غلات فلسطین به شمار می رود . به طور کلی در سرزمینهای کوهستانی ، قله های مرتفع و دامنه های شیب دار ، به خاطر متعرض شدن آنها با لغزش و نرم بودن [[خاک|خاک]] در زمستان غلات کشت نمی شود . کشت غلات نیاز به مقدار متوسطی آب دارد . به طوری که هر هکتار به 400 الی 600 میلی متر آب [[باران|باران]] سالانه یا آبیاری نیازمند است . بهمین دلیل در اغلب مناطق فلسطین کشت [[حبوبات|حبوبات]] صورت می گیرد . برای اینکه میزان [[باران|باران]] سالانه بین 200 تا 500 میلی متر در نوسان است .

کشت غلات در فلسطین به خاطر کمبود آب جاری و دائمی در کشور ، به بارانهای سالانه وابسته است . به همین سبب تولید آن به مقدار [[باران|باران]] فرود آمده در فلسطین ارتباط دارد . چون مقدار [[باران|باران]] سالانه از سالی تا سال دیگر در حال نوسان است ، این امر در تولید غلات نیز تأثیر فراوان دارد و موجب عدم هماهنگی درآمد [[کشاورزی|کشاورزی]] با درآمد عمومی ملی می گردد . میزان تولید غلات از یک سال تا سال دیگر بسیار متفاوت است . گاهی این تفاوت در حداکثر و حداقل تولید به بیش از نصف کل محصول می رسد . این تفاوت تأثیر فراوانی در اقتصاد فلسطین می گذارد . زیرا [[حبوبات|حبوبات]] ماده مهم غذایی ساکنان به طور کلی و به ویژه کشاورزان می باشد .

[[ پرونده : | ج 2 ، ص 137 ]]

[[ پرونده : | مزارع کشت [[گندم|گندم]] در الخلیل ]]

آمار و ارقام نشانگر آن است که فلسطین در زمان سلطه استعمار حدود 32 نیاز غلات ساکنان را تولید و 31 آن را از خارج مخصوصا شرق اردن وارد می کرد . فلسطین اشغالی در حال حاضر ( اوایل دهه هشتاد ) حدود 31 تقاضای مصرفی ( چهارصدوپنجاه هزار تن ) را تولید و 31 نیاز مصرفی را از خارج وارد می کند .

عوامل جمع شدن مساحتهای مخصوص کشت غلات در فلسطین اشغالی موجب گردید که اغلب کشاورزان عرب " به خاطر شرایط موجود در اراضی اشغالی و به خاطر بالا بودن میزان درآمد در بخشهای اقتصادی دیگر ، از حرفه [[کشاورزی|کشاورزی]] دست بکشد . از سوی دیگر تفاوت بازدهی اقتصادی بین محصولات [[کشاورزی|کشاورزی]] اکثر کشاورزان را بر آن داشت که به توسعه کشت درختان میوه روی آورند زیرا که غلات را از محصولات دارای بازدهی کم به شمار می آوردند " .

تولید یک مساحت معین در مقایسه با تولید همان مساحت در کشورهای دیگر ، بسیار پائین است . کشت غلات هنوز هم به شیوه های قدیمی ، با اتکا بر بارانهای سالانه متغیر ، انجام می گیرد و با مشکل خشکسالی ، کمبود آبهای جاری ( برای آبیاری ) و کمی استعمال کودها و انتشار حشرات و امراض گوناگون ، مخصوصا آفت ( زنگ [[گندم|گندم]] ) ، مواجه هستند .

غلات از محصولات اصلی اراضی [[کشاورزی|کشاورزی]] کشت دیمی به شمار می رود . بهتر است [[گندم|گندم]] در مناطقی که مقدار [[باران|باران]] سالانه حداقل 350 میلی متر است ، کشت شود ، در حالی که بهترین نوع [[جو|جو]] در مناطق کم [[باران|باران]] ، یا مناطق حاشیه ای با بارانهای سالانه کمتر از 200 میلی متر کشت می شود . کشاورزان سعی می کنند بعضی از زمینهای خود را در طول زمستان بدون کشت ترک کنند تا در تابستان پس از اینکه زمین [[رطوبت|رطوبت]] کافی از آب [[باران|باران]] جذب کرد ، به کشت محصولات تابستانی بپردازند . علاوه بر آن فرصتی نیز برای استراحت داشته باشند .

کشاورزان عرب دوره های کشت را چنین تقسیم بندی می کنند :
#دوره کشت ( دو محصولی ) که مدت آن دو سال است و [[گندم|گندم]] یا [[جو|جو]] به عنوان محصول زمستانه ، و به دنبال آن یک نوع محصول تابستانی مانند [[ذرت|ذرت]] یا کنجد کاشته می شود .
#دوره کشت سه محصولی . مدت آن سه سال است ، که علاوه بر [[حبوبات|حبوبات]] زمستانی و تابستانی یکی از انواع [[حبوبات|حبوبات]] به عنوان محصول زمستانی کشت می شود .

در دوره کشت نمونه ای ، کشاورزان عرب بذر [[گندم|گندم]] یا [[جو|جو]] را در نوامبر و دسامبر می کارند ، سپس در ماه مه و ژوئن به چیدن محصول می پردازند و زمین را تا آوریل سال بعد بدون کشت رها می کنند و سپس [[ذرت|ذرت]] و کنجد می کارند . این محصول تابستانی تا ماه ژانویه در زمین می ماند و سپس چیده می شود . پس از آن ، زمین تا اواخر پائیز برای استراحت رها می شود ، آنگاه بذرپاشی یکی از محصولات زمستانه شروع می شود .

علاوه بر دو دوره کشت مذکور ، بعضی از کشاورزان یهودی در مستعمرات خود به تطبیق بررسی دوره [[کشاورزی|کشاورزی]] چهار دانه ای به مدت چهار سال برای محصولات [[کشاورزی|کشاورزی]] با کشت دیمی می پردازد . در این دوره محصول علوفه سبز به محصولات غلات زمستان و تابستان افزوده می شود . به طور کلیمحصولات غلات زمستانه فلسطین سه برابر مساحت کشت محصولات تابستانه را اشغال می کند .

انواع [[حبوبات|حبوبات]] ، پس از [[گندم|گندم]] :

==الف - [[جو|جو]] : ==

یکی از محصولات زمستانه است . با اینکه مقدار مساحت کشت [[جو|جو]] در دوره استعمار مساوی با مساحت مخصوص کشت [[گندم|گندم]] ، یعنی 5/2 ملیون جریب در سال بود ، تولید آن به حدود 60درصد از مجموع تولید [[گندم|گندم]] رسید . کمبود تولید [[جو|جو]] در مقایسه با تولید [[گندم|گندم]] زیادتر است به طوری که اغلب اراضی کشت جو ( 7/1 ملیون جریب ) در منطقه نقب صحرایی و نیمه صحرایی واقع است . در سال 1935 میانگین تولید یک جریب [[جو|جو]] در منطقه بیرالسبع 9 کیلوگرم بود ، در حالی که در منطقه [[طبریه ( شهر - ) |طبریه]] به 118 کیلوگرم رسید . در سال خشک 1936 میانگین تولید در [[نقب|نقب]] به 2 کیلوگرم در هر جریب تنزل یافت در حالی که در سال 1937 به 12 کیلوگرم در هر جریب رسید .

[[جو|جو]] ، به خاطر تحمل زیاد در برابر شوری [[خاک|خاک]] ، و به رغم اینکه در خاکهای شن زار هم خوب به عمل می آید . مساحت زیادی را به خود اختصاص می دهد ولی [[گندم|گندم]] مساحت کمتری از زمین کشت در یک دوره [[کشاورزی|کشاورزی]] را اشغال می کند ، برای اینکه [[جو|جو]] در مناطقی که گندم خوب به عمل نمی آید ، تولید می شود . کشت [[جو|جو]] یک هفته زودتر از کشت [[گندم|گندم]] صورت می گیرد و یک ماه قبل از آن هم درو می شود . فلسطین در اغلب سالها میزان [[جو|جو]] مورد نیاز را تولید می کرد و حتی در سالهای پرباران مازاد بر مصرف خود را نیز به خارج صادر می نمود مانند سالهای 1926 تا 1930 که مقدار متوسط سالانه جو به هفت هزار تن افزایش یافت . ولی در سالهای خشک ( کم آب ) ( 1931 - 1936 ) فلسطین مقدار کمی از [[جو|جو]] مورد نیاز خود یعنی 16 هزار تن در هر سال وارد می کرد . در سالهای اخیر مساحت اختصاص یافته به تولید [[جو|جو]] کاهش یافت ، میزان تولید پائین آمد و واردات آن نیز افزایش یافت .

==ب - [[حبوبات|حبوبات]] : ==

شامل دانه های خوراکی و روغنی و برحسب میزان اهمیت عبارتند از : ماش ، عدس ، [[لوبیا ( روستای - ) |لوبیا]] ، نخود . اغلب این [[حبوبات|حبوبات]] توسط اعراب کشت می شود . ولی کشاورزان صهیونیستی حدود 22 هزار هکتار یا 4درصد از مجموع مساحت کشت محصولات [[کشاورزی|کشاورزی]] را به این امر اختصاص داده اند . کشت دانه ها توسط صهیونیستها در [[طبریه ( شهر - ) |طبریه]] و [[حیفا ( شهر - ) |حیفا]] انجام می گیرد . ولی [[حبوبات|حبوبات]] دانه های عربی در بخشهای متعددی مانند صفد ، [[طبریه ( شهر - ) |طبریه]] ، [[ناصره ( شهر - ) |ناصره]] ، [[حیفا ( شهر - ) |حیفا]] ، [[جنین ( شهر - ) |جنین]] ، [[طولکرم ( شهر - ) |طولکرم]] ، [[یافا ( شهر - ) |یافا]] ، رملة و [[نابلس ( شهر - ) |نابلس]] کشت می شود . مساحت کشت [[حبوبات|حبوبات]] اعراب در سال 1942 نزدیک به 557 و 337 هکتار بود که 764,15 تن محصول داد .

[[حبوبات|حبوبات]] از محصولات زمستانه است که برحسب نوع محصول و زمین در ماههای مه و ژوئیه برداشت می شود . در دره اردن برداشت آن یکماه قبل از موعد برداشت منطقه کوهستانی ، و دو یا سه هفته قبل از منطقه جگله ای ساحلی صورت می گیرد .

==ج - [[ذرت|ذرت]] : ==

اصلیت [[ذرت|ذرت]] بلند به افریقا می رسد . اعراب آن را وارد فلسطین کرده و در زمینهای خود کاشتند . اغلب اراضی کشت [[ذرت|ذرت]] را اعراب در اختیار دارند در حالی که یهودیان تمایل زیادی به کشت آن ندارند . تولید [[ذرت|ذرت]] بیشتر در مستعمرات [[طبریه ( شهر - ) |طبریه]] صورت می گیرد ، در حالی که کشت [[ذرت|ذرت]] اعراب در دو منطقه غزه و بیرالسبع متمرکز است .

به طوری که تولید آن در این دو منطقه به یک سوم کل تولید فلسطین می رسد . [[ذرت|ذرت]] در مناطق [[یافا ( شهر - ) |یافا]] ، [[رمله ( شهر - ) |رمله]] ، خلیل ، [[طولکرم ( شهر - ) |طولکرم]] ، [[جنین ( شهر - ) |جنین]] ، [[حیفا ( شهر - ) |حیفا]] ، [[صفد ( شهر - ) |صفد]] نیز کشت می شود . مقدار مساحت کشت [[ذرت|ذرت]] در فلسطین ، در سالهای 1941/1942 به یک میلیون هکتار رسید .

==مآخذ : ==
#حمادة ، سعید : ''''' النظام الاقتصادی فی فلسطین ، ''''' بیروت 1938 .
#Hobman,J.B : ''''' The Economic Future of Palestin''''', London 1964.
#Nuttonson, M. Y. : ''''' Agrocluma tology and crop Ecology of palestin''''', 1947.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۳۴
(بدون تفاوت)

حبوبات - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده

Wikiadmin در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۳۴